banner ad

Απολυμάνσεις

ΑΠΟΛΥΜΑΝΣΕΙΣ

Απολυμάνσεις – Απεντομώσεις – Μυοκτονίες

Από την πρώτη μέρα λειτουργίας της επιχείρησής μας, δίνουμε καθημερινά τον καλύτερό μας εαυτό, για αυτό και καθιερωθήκαμε η νούμερο ένα επιλογή στον τομέα των απολυμάνσεων, απεντομώσεων και μυοκτονιών. Μετά το πέρας της κάθε εφαρμογής παραδίδεται πιστοποιητικό με αριθμό αδείας από το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων.

Οι επαγγελματικές δραστηριότητες της εταιρείας μας δεν σταματούν στον οικιακό τομέα αλλά έχουν επεκταθεί σε κάθε είδους επιχείρηση και δημόσιους οργανισμούς.. Τα σκευάσματα που χρησιμοποιούνται από την εταιρεία μας είναι εγκεκριμένα και ασφαλή για τους ανθρώπους, τα κατοικίδια και το περιβάλλον.  Σε συνάρτηση με την πολύτιμη πείρα μας, τα αποτελέσματα είναι εκπληκτικά., εξασφαλίζουν τη ριζική καταπολέμηση των παρασίτων με τον πλέον ασφαλή τρόπο για τη δημόσια υγεία, αλλά και σύμφωνα με τις κρατικές προδιαγραφές νομιμότητας του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων. Βασικές υπηρεσίες καταπολέμησης ανεπιθύμητων επισκεπτών, όπως μυρμήγκια, κατσαρίδες, σκόρο, ψύλλους, κουνούπια, μύγες, ποντίκια κ.α. Ενδεικτικές εφαρμογές απεντόμωσης – απολύμανσης – μυοκτονίας, όπως ψεκασμός χαμηλής πίεσης, gel για κατσαρίδες – μυρμήγκια, απωθητικά ερπετών, καπνισμός εσωτερικών χώρων κ.α.

Απολυμάνσεις – Απεντομώσεις – Μυοκτονίες

Τα παράσιτα είναι ζώντες οργανισμοί που ζουν μακριά από ένα οργανισμό-ξενιστή. Τα παράσιτα αξιοποιούν τα θρεπτικά συστατικά του οργανισμού υποδοχής και με τον τρόπο αυτό τον βλάπτουν.Είναι παντού και αν δεν γίνουν οι απαραίτητες ενέργειες από κάποια εξειδικευμένη εταιρεία απεντόμωσης και μυοκτονίας τα πράγματα μπορεί να γίνουν πολύ σοβαρά. Τα παράσιτα μπορούν αν αναπτυχθούν με ταχύτατους ρυθμούς και γι’ αυτό είναι σημαντικό το πρόγραμμα υπηρεσιών παρασιτολογικού ελέγχου να είναι προσαρμοσμένο στους παρασιτολογικούς κινδύνους που αντιμετωπίζετε.

Η πληθώρα των παρασίτων εντοπίζονται σε κάθε είδους χώρο, οικιακό, επαγγελματικό ή δημόσιο. Κάποια από αυτά όμως, όπως η ψιλή κατσαρίδα ή τα ποντίκια, μπορούν να καταστρέψουν την εικόνα ενός καταστήματος υγειονομικού ενδιαφέροντος. : Κάθε παράσιτο είναι ικανό να δημιουργήσει άπειρα προβλήματα. Όμως το καθένα από αυτά επηρεάζουν με διαφορετικό τρόπο τον κάθε χώρο που προσβάλλουν. Ας σκεφτούμε τι θα προκαλέσουν οι κοριοί σε ένα ξενοδοχείο, οι σκώροι σε ένα καταστημα ρούχων και οι κατσαρίδες σε ένα εστιατόριο.. Στην περίπτωση που έχετε έστω και την υπόνοια ότι κάποιο παράσιτο σας έχει επισκεπτει, μας καλείτε να το διευρευνήσουμε και αφού ξεκαθαρίσουμε το είδος θα σας προτείνουμε και το κατάλληλο πρόγραμμα αντιμετώπισης.

Ανάλογα με το είδος και την δραστηριότητα της επιχείρησής σας θα καθορίσουμε και τον τρόπο καθώς και την δραστική ουσία που θα χρησιμοποιήσουμε. Με αυτόν τον τρόπο θα έχουμε και τα επιτυχή αποτελέσματα. Τα ποντίκια και οι αρουραίοι μπορούν να δημιουργήσουν πολύ σοβαρά προβλήματα. Αυτό βέβαια εξαρτάται και από το είδος του οικήματος που ζούν και αναπτύσσονται. Σε ένα κτίριο που έχει εγκαταλειφθεί σίγουρα αποτελούν ενόχληση και εγκυμονούν κινδύνους υγείας, αλλά σκεφτείτε τι σοβαρά προβλήματα θα δημιουργήσουν σε ένα εστιατόριο.. Διασφαλίστε ότι το δικό σας πρόγραμμα απολύμανσης στοχεύει στο δικό σας επίπεδο κινδύνου.

Η αντιμετώπιση ενός παρασίτου δεν είναι μια απλή και εύκολη υπόθεση. Η εμφάνιση τους δημιουργεί πάρα πολλά προβλήματα εκτός από την αναστάτωση. Τα ποντίκια και οι αρουραίοι εκτός από την καταστροφή υλικών αγαθών και καλλιεργειών εγκυμονούν κινδύνους υγείας, καθώς μεταφέρουν πολλές και σοβαρές ασθένειες. .

Απολυμανσεις

Καλέστε μας για να ενημερωθείτε τις πιθανές ασθένειες που ίσως μεταφέρουν μερικά από τα συγκεκριμένα ζωικά παράσιτα, για τους τρόπους αντιμετώπισής τους, καθώς και το όφελος από την παροχή των επαγγελματικών υπηρεσιών μας στις απολυμάνσεις, απεντομώσεις, μυοκτονίες.

Η εταιρεία μας λόγω των πολλών ετών εμπειρίας και πείρας είναι σε θέση να σας εξυπηρετήσει και να εξολοθρεύσει κάθε είδους παράσιτο που έχει εισβάλλει στο σπίτι ή την επιχείρησή σας.

Σας καλύπτουμε σε ένα ευρύ φάσμα παρασίτων όπως κοριούς, ψύλλους, κατσαρίδες, κουνούπια, μύγες, μυρμήγκια, σφήκες, κ.α.

Απολύμανση με πιστοποιητικό

Τα σκευάσματα που χρησιμοποιούμε σε όλες τις εφαρμογές είναι όλα εγκεκριμμένα από το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων. Είναι άοσμα και ασφαλή για την ανθρώπινη υγεία, τα κατοικίδια και το περιβάλλον. Το εξειδικευμένο προσωπικό μας (απολυμαντές) φροντίζει ώστε ο χώρος σας να είναι πάντα καθαρός, υγιεινός και με πιστοποιητικό απολύμανσης.

Απολυμανσεις – συντήρηση αποχετευτικού δικτύου

Στο αποχετευτικό μας δίκτυο ζουν και αναπτύσσονται πολλά και διάφορα παράσιτα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν τα τρωκτικά, οι κατσαρίδες και τα κουνούπια. Το πιο συνετό και σωστό είναι παράλληλα με την απεντόμωση και μυοκτονία να γίνει και ο καθαρισμός του αποχετευτικού σας συστήματος.

Κατσαρίδες

Κατσαρίδες

Οι κατσαρίδες είναι έντομα, τα οποία αποτελούν μια τάξη: τα Βλαττοειδή (Blattodea, Blattaria). Από μερικούς ειδικούς τα Βλαττοειδή θεωρούνται υπόταξη των δικτυόπτερων. Υπάρχουν περίπου 3.500 διαφορετικά είδη κατσαρίδων που ταξινομούνται σε 6 βασικές οικογένειες ανά τον κόσμο. Στη Ευρώπη αναφέρονται επί 150 είδη, στην Ελλάδα είκοσι. Το επιστημονικό όνομα της τάξης «Βλαττοειδή» προέρχεται από το γένος «Βλαττή» (Blatta).

Γενικά

Κατά κανόνα τα είδη ζουν στο έδαφος στα οργανικά κατάλοιπα, υπάρχουν όμως και είδη στο φύλλωμα χαμηλών φυτών και ακόμα δενδρόβια είδη, τα οποία βοηθούν στην επικονίαση ανθών. Τα είδη, τα οποία συναντούμε στις οικοδομές, κατά την ημέρα κρύβονται πίσω από εικόνες ή μεταξύ επίπλων και τοίχων, σε ρωγμές μεταξύ πυρότουβλων, κάτω από παλιές ταπετσαρίες, στις σωλήνες αποχέτευσης κ.τ.λ. Με λίγα λόγια οι κατσαρίδες είναι παντού.

Η γεωγραφική τους εξάπλωση είναι παγκόσμια με εξαίρεση τις περιοχές των πόλων και των υψομέτρων πάνω από τα 2.000 μέτρα. Το είδος Eupolyphaga everestinia όμως βρέθηκε σε ύψος 5.639 μέτρων. Το πλήθος των ειδών συναντούμε στα τροπικά και υποτροπικά κλήματα. Μερικά είδη είναι ενδημικά, άλλα, ιδιαίτερα συνανθρώπινα είδη παριστάνουν παγκόσμια εξάπλωση, γεγονός που εκφράζεται λ. χ. στο όνομα «περιπλανητής» του γένους Periplaneta. Τα πιο σημαντικά είδη που αναφέρονται στην Ελλάδα, είναι τα εξής:

Γερμανική

Γερμανική κατσαρίδα – Blatella Germanica

ΨΙΛΗ ΚΑΤΣΑΡΙΔΑ

Προσδιορισμός: Το σώμα μιας ενήλικης Γερμανικής κατσαρίδας είναι περίπου 1 cm σε μήκος. Καφέ ή ανοικτό καφέ στο χρώμα, με δύο σκούρες λωρίδες στο πίσω μέρος του κεφαλιού.
Η γερμανική κατσαρίδα είναι το ευρύτερα μεταφερόμενο παρασιτικό έντομο στον κόσμο. Στα θερμότερα κλίματα, βρίσκεται συνήθως στα σπίτια, διαμερίσματα, εστιατόρια, μονάδες επεξεργασίας τροφίμων, super market και αποθήκες εμπορευμάτων. Τα αυγά τους φθάνουν στα εμπορευματοκιβώτια τροφίμων, τα χαρτοκιβώτια, τα ψυγεία, μηχανήματα και συσκευές ή υλικά που έχουν μεταφερθεί στα κτήρια.

Οι γερμανικές κατσαρίδες βρίσκονται σε χώρους με ανθρώπινη δραστηριότητα. Οι προσβολές από γερμανικές κατσαρίδες εμφανίζονται συνήθως στο μπάνιο και κουζίνες. Συνηθίζουν να κρύβονται κατά τη διάρκεια της ημέρας σε σίγουρα, ασφαλή καταφύγια, κοντά σε πηγές τροφίμων και υγρασίας, όπως, τις εσωτερικές κοιλότητες τοίχων, τις ρωγμές στα ντουλάπια της κουζίνας και του μπάνιου και κάτω ή μέσα σε ηλεκτρικές συσκευές που παράγουν θερμότητα.

Η γερμανική κατσαρίδα είναι το πιο παραγωγικό είδος μεταξύ όλων των κατσαρίδων. Η θηλυκή γερμανική κατσαρίδα ζει έως και 6 μήνες. Φέρει ένα σάκο που περιέχει 30 έως 40 αυγά. Η ανάπτυξη από το αυγό στο ενήλικο μπορεί να προκύψει σε 45 ημέρες, κατά τη διάρκεια των οποίων απορρίπτει το δέρμα της 6 φορές. Η αναπαραγωγή λαμβάνει χώρα καθ΄ όλο το έτος, αλλά ευνοείται ιδιαίτερα από το υγρό και θερμό περιβάλλον.

Αμερικανική

Αμερικανική κατσαρίδα – Periplaneta Americana

ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΚΑΤΣΑΡΙΔΑΤο μήκος του σώματος του ενήλικου εντόμου μπορεί να φθάσει και τα 4 εκατ. και είναι καφέ χρώματος Κατά την διάρκεια της ημέρας προτιμά την παραμονή της σε χώρους όπως το ψευδοπάτωμα, τα υπόγεια των κτιρίων, τους υπονόμους, τα φρεάτια και άλλες θερμές, σκοτεινές και υγρές θέσεις. Στα κτίρια συναθροίζονται συχνά γύρω από το θερμούς υδροσωλήνες, τις μηχανές ψυγείων, τους λέβητες και άλλες συσκευές θέρμανσης. Η αμερικανική κατσαρίδα μπορεί να τραφεί με μια μεγάλη ποικιλία τροφών φυτικού και ζωικού υλικού. Η διάρκεια ζωής του θηλυκού εντόμου φτάνει μέχρι και 1,5 χρόνο. Η περίοδος επώασης αυγών διαρκεί 6 έως 8 εβδομάδες.

Ασιατική

Ασιατική κατσαρίδα – Blatta Orientalis

Blatta OrientalisΤο σώμα του ενήλικου εντόμου είναι περίπου 2,5 cm σε μήκος. Έχει χρώμα σκούρο καφέ προς μαύρο. Απαντάται συχνότερα στα σκοτεινά υπόγεια ή τα κελάρια, στις αποχετεύσεις (φρεάτια, βόθρους), αλλά μπορεί επίσης να αναρριχηθεί από σωλήνες ύδρευσης και αποχέτευσης στα ανώτερα πατώματα πολυώροφων κτιρίων. Οι ασιατικές κατσαρίδες προτιμούν ως τροφή τα αμυλούχα προϊόντα. Το θηλυκό ζει έως και 2 έτη. Αποθέτει μέχρι 18 αυγοσάκους στη διάρκεια της ζωής του. Κάθε σάκος αυγών περιέχει 16 αυγά. Η περίοδος επώασης είναι 1 έως 2 μήνες και η περίοδος ανάπτυξης είναι 12 μήνες. Ο πληθυσμός επεκτείνεται γρήγορα σε ιδανικές συνθήκες, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια των θερμών θερινών μηνών, με θερμοκρασίες επάνω από 27 C.

Επιπτώσεις

Κατσαρίδες, Επιπτώσεις ασθένειες και μικρόβια

Οι κατσαρίδες είναι γνωστοί φορείς σοβαρών ασθενειών, όπως, της σαλμονέλας, της δυσεντερίας, της γαστρεντερίτιδας και άλλων παθήσεων του στομάχου. Αλλοιώνουν τα τρόφιμα και διαδίδουν τους παθογόνους οργανισμούς με τα περιττώματα και τις εκκρίσεις τους.

Επίσης πολύ συχνά είναι υπεύθυνες για αναπνευστικά προβλήματα. Οι κατσαρίδες απορρίπτουν το δέρμα τους τακτικά σε όλη τη διάρκεια του κύκλου της ζωής τους. Το απορριμμένο δέρμα μεταφέρεται μέσω του αέρα και μπορεί να προκαλέσει σοβαρές ασθματικές αντιδράσεις, ιδιαίτερα σε ευπαθείς ομάδες πληθυσμού όπως στα παιδιά, τους ηλικιωμένους και τους ανθρώπους με βρογχικές ασθένειες.

Οι κατσαρίδες κρύβονται κατά τη διάρκεια των φωτεινών ωρών της ημέρας στα σκοτεινά, θερμά, ασφαλή καταφύγια που έχουν βρει, όπως, στις κοιλότητες τοίχων,, οι ρωγμές σε τοίχους και πλακάκια, οι ρωγμές στην κουζίνα και το λουτρό, ηλεκτρικές συσκευές και συσκευασίες τροφίμων. Κατά τη διάρκεια της νύχτας θα βγουν από τα καταφύγιά τους σε αναζήτηση τροφής. Έχουν μια σειρά αισθητήριων και ενστίκτων επιβίωσης. Εάν βλέπετε τις κατσαρίδες στο σπίτι σας κατά τη διάρκεια της ημέρας, έχετε μεγάλο και σοβαρό πρόβλημα.

Εάν μια προσβολή κατσαρίδων αφεθεί ανεξέλεγκτη μπορεί γρήγορα να επεκταθεί και σε μερικές εβδομάδες ή μήνες να γίνει σημαντικός κίνδυνος για την υγεία μας.

Αντιμετώπιση

Αντιμετώπιση κατσαρίδων.

  • Απεντόμωση κατσαρίδων – απεντομώσεις κατσαρίδων
  • Απολύμανση κατσαρίδων – απολυμάνσεις κατσαρίδων
  • Ψεκασμός κατσαρίδες
  • Αντιμετώπιση κατσαρίδων
  • Καταπολέμηση κατσαρίδων
  • Εστία κατσαρίδων

Τρωκτικά

τρωκτικά

Η ύπαρξη μεγάλων πληθυσμών τρωκτικών συνεπάγεται:

  • Μετάδοση ασθενειών: Λεπτοσπείρωση, Σαλμονέλωση, Αιμορραγικός πυρετός, Τύφος, Τοξοπλάσμωση, Πανούκλα
  • Ζημιές σε καλλιέργειες
  • Μόλυνση αποθηκευμένων προϊόντων (διεθνώς απώλειες της τάξης του 14%, FAO)
  • Δομικές ζημιές (Πυρκαγιές, καταστροφή υλικών)
  • Περιβαλλοντικές ζημιές (Άγρια Πανίδα)
  • Ψυχολογικές επιπτώσεις (Rodentophobia)

τρωκτικά Γενικά

τρωκτικά Γενικά

Τα τρωκτικά (Rodentia) αποτελούν τάξη των πλακουντοφόρων, αναγάλιδων θηλαστικών, η οποία περιλαμβάνει περίπου 2300 είδη. Τα περισσότερα συναντώνται στη Νότιο Αμερική.

Τα τρωκτικά, εκτός από ελάχιστα είδη (κάστορας, καπιμπάρα) έχουν μέγεθος μέτριο ως μικρό. Το οδοντικό τους σύστημα δεν έχει κυνόδοντες, αλλά διαθέτουν ένα ζεύγος κοπτήρων στο μπροστινό μέρος των σαγονιών τους. Οι κοπτήρες αυτοί αναπτύσσονται ασταμάτητα, αλλά και φθείρονται συνεχώς. Αν η φθορά σταματήσει, οι κοπτήρες θα βγουν από το στόμα, θα τρυπήσουν τον ουρανίσκο και θα τραυματίσουν το πρόσωπο του ζώου. Για να φθείρονται τα δόντια όσο πρέπει, τα τρωκτικά ροκανίζουν συνέχεια όχι μόνο την τροφή τους, αλλά και όλες τις ζωικές, φυτικές και ανόργανες ύλες.

Τα τρωκτικά έχουν σε μεγάλο βαθμό αναπτυγμένο το ένστικτο της κατοικίας. Τα περισσότερα σκάβουν το έδαφος για να κατοικήσουν και να αποθηκεύσουν την τροφή τους (π.χ. τσιντσιλά). Στην αρχή του χειμώνα, οι αποθήκες τους ξεχειλίζουν από σπόρους, καρπούς και ρίζες. Συχνά οι κατοικίες τους είναι αριστοτεχνικά φτιαγμένες (κάστορες). Έχουν απεριόριστη όρεξη και τρώνε αδιάκοπα.

Χαρακτηριστική είναι η γονιμότητα των τρωκτικών, που έχει γίνει παροιμιώδης. Τα θηλυκά εγκυμονούν πολλές φορές μέσα σ’ ένα χρόνο και γεννούν πολλά μικρά. Πολλαπλασιάζονται με τόση αφθονία, που αν δεν υπήρχαν μέσα για την εξόντωσή τους θα μπορούσαν να καταστρέψουν εντελώς τις γεωργικές καλλιέργειες. Γι’ αυτό κάποια είδη, όπως τα ποντίκια, θεωρούνται βλαβερά

Oικιακός ποντικός

Μus musculus – Oικιακός ποντικός

ΜUS MUSKULUS – ΟΙΚΙΑΚΟΣ ΠΟΝΤΙΚΟΣΤον συναντάμε συχνότερα από τα υπόλοιπα είδη ποντικών. Το μήκος του φτάνει τα 6,5-9,5cm χωρίς την ουρά και το τρίχωμά του είναι απαλό, συνήθως σταχτί γκρι. Είναι ιδιαίτερα γόνιμα αφού φτάνουν σε σεξουαλική ωριμότητα μέσα σε 35 μέρες, ενώ τα θηλυκά γεννούν 5-8 φορές το χρόνο. Αναρριχώνται με ευκολία και είναι φορείς επικίνδυνων ασθενειών, όπως σαλμονέλα, λεπτοσπείρωση κ.α.

Διαθέτουν μεγάλη περιέργεια και έχουν τη συνήθεια να τσιμπούν από διάφορα είδη τροφών που συναντούν. Προτιμούν τα σκοτεινά, απομονωμένα μέρη για τις φωλιές τους. Ακολουθούν συχνά τα θερμά ρεύματα αέρα και τις οσμές τροφών προκειμένου να εισέλθουν σε ένα μέρος.

Ποντικός των πλοίων

Rattus rattus – Ποντικός των πλοίων

ΠΟΝΤΙΚΟΣ ΤΩΝ ΠΛΟΙΩΝ

Είναι ο πιο κοινός ποντικός των τροπικών και υποτροπικών περιοχών και είναι είδος παγκόσμιας εξάπλωσης. Το μήκος του φτάνει τα 15-20cm και το βάρος του τα 150-250g. Το τρίχωμά του είναι συνήθως καφέ με μαύρο και φτάνουν στη σεξουαλική ωριμότητα σε 2-5 μήνες ενώ τα θηλυκά γεννούν 4-6 φορές το χρόνο.

Έχουν κακή όραση, αλλά οι υπόλοιπες αισθήσεις τους είναι υπεραναπτυγμένες. Είναι φορείς πολλών ασθενειών, όπως βουνωνική πανώλη, τύφος, λεπτοσπείρωση, κυρίως μέσω της επαφής με τα ούρα και τα περιττώματα.

Είναι νυχτόβια ζώα. Φτιάχνουν τις φωλιές τους συνήθως στους τελευταίους ορόφους των κτιρίων ενώ προτιμούν την ύπαιθρο αφού εκεί έχουν μεγάλη ποικιλία τροφών, ωστόσο οι αγαπημένες τους είναι οι σπόροι και τα φρούτα.

Νορβηγικός Ποντικό

Rattus Norvegicus – Ποντικός των υπονόμων ή Νορβηγικός

ΠΟΝΤΙΚΟΣ ΤΩΝ ΥΠΟΝΟΜΩΝ Η ΝΟΡΒΗΓΙΚΟΣ

Ο Νορβηγικός ποντικός είναι το μεγαλύτερο από τα τρωκτικά των αστικών χώρων αφού το μήκος του φτάνει τα 18-25cm, χωρίς την ουρά. Το τρίχωμά του είναι τραχύ, καφέ με μαύρες σκόρπιες τρίχες. Φτάνουν σε σεξουαλική ωριμότητα σε 2-5 μήνες και γεννούν 3-6 φορές το χρόνο. Είναι φορείς ασθενειών όπως πανώλη, η οποία μεταδίδεται στα τρωκτικά με τα τσιμπήματα ψύλλων, τύφος, λεπτοσπείρωση, τριχίνωση και σαλμονέλα.

Τρωκτικά επιπτώσεις

Τρωκτικά: επιπτώσεις στη ζωή μας

Οι ζημιές εξαιτίας της κατανάλωσης και της μόλυνσης των τροφίμων από τα τρωκτικά, σε συνδυασμό με τις ζημιές στις εγκαταστάσεις των αποθηκών καθώς και η μετάδοση μολυσματικών ασθενειών, αποτελούν το κόστος της μη εφαρμογής ή της εφαρμογής ανεπαρκών προγραμμάτων ελέγχου τρωκτικών.

Από τα 1500 είδη τρωκτικών που υπάρχουν παγκοσμίως, λίγα είναι αυτά που συστηματικά αναφέρονται ότι προσβάλουν προϊόντα αποθηκών. Επί συνόλου 200 περίπου ειδών τρωκτικών για τα οποία διαπιστώθηκε ότι δημιουργούσαν καταστροφές στη σοδειά σε χωράφια, λιγότερο από 40 είδη προκαλούσαν καταστροφές σε αποθηκευτικούς χώρους αγαθών.

Ψύλλοι

Ψύλλοι

ΨΥΛΛΟΣ

Ψύλλος είναι η κοινή ονομασία απτέρων εντόμων που ανήκουν στην τάξη Σιφωνάπτερα. Ορισμένοι επιστήμονες χρησιμοποιούν και τον παλαιότερο όρο Αφανίπτερα. Πρόκειται για εξωτερικά παράσιτα που τρέφονται με αίμα θηλαστικών και πτηνών. Επειδή μεταδίδουν ασθένειες, είναι πολύ επικίνδυνα ζώα και καταπολεμούνται με εντομοκτόνα και άλλους τρόπους.

Ψύλλοι Γενικά

Ψύλλοι Γενικά

Το μήκος των εντόμων κυμαίνεται από 1,5 ως 3,3 χιλιοστά. Συνήθως έχουν χρώμα καφέ. Στο κεφάλι φέρουν κοντές κεραίες και στο στόμα έχουν μυζητικά όργανα, με τα οποία απομυζούν το αίμα. Το σώμα τους είναι πλευρικά πιεσμένο ώστε να μπορούν τα ζώα να μετακινούνται στο τρίχωμα ή στο φτέρωμα των θυμάτων τους (ή για τους ανθρώπους, κάτω από τα ρούχα) και στο πίσω μέρος του αποτελείται από δακτυλίους, οκτώ τον αριθμό. Τα άλματα που κάνουν είναι περίπου 200 φορές μεγαλύτερα από το μήκος του σώματός τους, καθιστώντας τα ζώα αυτά τους καλύτερους άλτες μεταξύ των γνωστών ζώων, σε σύγκριση με το μέγεθος του σώματός τους. Χαρακτηριστικό του σώματός τους είναι επίσης η σκληρότητα, που επιτρέπει να αντέξει την πίεση, όπως π.χ. το ξύσιμο.

Ψύλλοι περιβάλλον

Ψύλλοι Ευνοϊκό περιβάλλον

Οι συνθήκες ανάπτυξης των ψύλλων είναι η μέση θερμοκρασία στους 18-30 C και η υγρασία στο 70-80%. Έτσι μπορεί σε μία περιοχή να υπάρχει παρασιτικό φορτίο αλλά ο πληθυσμός των ψύλλων να αυξάνεται 6 εβδομάδες μετά την αύξηση της θερμοκρασίας. Ο ξενιστής είναι η κύρια πηγή τροφής των ενήλικων ψύλλων. Χαρακτηριστικό είναι ότι το ενήλικο παράσιτο μπορεί να ζήσει πάνω στο ξενιστή ακόμα και μέχρι 100 ημέρες.

ΨΥΛΛΟΣ

Ψύλλοι Αναπαραγωγή

Ψύλλοι Αναπαραγωγή

Ο βιολογικός κύκλος των ψύλλων μπορεί να διαρκέσει έως και 2 έτη. Τα αυγά και οι νύμφες μπορούν να μείνουν αδρανή για πολλούς μήνες και να δραστηριοποιηθούν εφόσον υπάρξουν κατάλληλες συνθήκες, υποψήφιοι ξενιστές.

Ο θηλυκός ψύλλος γεννά πολύ μικρά, λευκά αυγά, σε μέρη που δεν έχει φως και σε γωνίες των σπιτιών με σκόνη. Η εκκόλαψη των αυγών γίνεται εκεί και αναπτύσσονται οι προνύμφες, οι οποίες μοιάζουν με σκουλήκια. Οι προνύμφες σχηματίζουν βομβύκιο (κουκούλι) και μεταμορφώνονται σε τέλεια έντομα. Δεν έχουν μάτια, ωστόσο στο στόμα αναπτύσσουν όργανα που τους επιτρέπουν να μασούν. Παρότι οι ενήλικοι ψύλλοι τρέφονται αποκλειστικά με αίμα, οι προνύμφες τρέφονται και με οργανικές ύλες, μεταξύ των οποίων και περιττώματα των ώριμων ψύλλων.

Ψύλλοι Είδη

Ψύλλοι Είδη

Τα γνωστότερα είδη ψύλλων συμπεριλαμβάνουν τα εξής:

Ψύλλος της γάτας (Ctenocephalides felis),
Ψύλλος των σκύλων (Ctenocephalides canis),
Ψύλλος του ανθρώπου ή Ερεθιστικός ψύλλος (Pulex irritans), το αντιπροσωπευτικότερο είδος.
Ψύλλος των αρουραίων του Βορρά (Nosopsyllus fasciatus),
Ανατολικός ψύλλος των αρουραίων (Xenopsylla cheopis).
Θέσεις ανάπτυξης

Οι προνύμφες ψύλλων και οι νύμφες βρίσκονται μέσα και γύρω από τις περιοχές όπου τα κατοικίδια ζώα είναι ενεργά και κοιμούνται. Στους εσωτερικούς χώρους, κοινές περιοχές είναι οι ψάθες ύπνου των κατοικιδίων, μεταξύ των ινών στα παχιά χαλιά, στις ταπετσαρίες επίπλων, στα καλύμματα των κρεβατιών. Στους εξωτερικούς χώρους, βρίσκονται συνήθως κάτω από ζεστές και υγρές συνθήκες ή σε περιοχές που χρησιμοποιούν τα κατοικίδια ζώα για ανάπαυση. Ένα από τα πιο συνηθισμένα με υγρασία μέρη και σκιερό έδαφος είναι κάτω από θάμνους. Επίσης στους εξωτερικούς χώρους μπορεί να δούμε μία μικρή ποσότητα χώματος που αφήνουν ως ίχνος από τους περιπάτους τους

Ψύλλοι Επιπτώσεις

Ψύλλοι Επιπτώσεις από τους ψύλλους και οι λοιμώξεις που μεταδίδουν

Οι σημαντικότερες λοιμώξεις που μεταδίδονται με τους ψύλλους στον άνθρωπο είναι η πανώλη, ο ενδημικός τύφος και η νόσος εξ ονύχων της γαλής. Οι ψύλλοι είναι επίσης ενδιάμεσοι ξενιστές ορισμένων σκωλήκων. Δυο από αυτούς είναι οι πλατυέλμινθες Dirylidium caninum και Hymenolepis diminuta που σε σπάνιες περιπτώσεις μπορεί να μολύνουν νήπια και μικρά παιδιά μετά από τυχαία κατάποση μολυσμένων ψύλλων. Ορισμένα είδη ψύλλων είναι εν δυνάμει οι αποδεδειγμένα ενδιάμεσοι μεταβιβαστές μικροοργανισμών στο αίμα. Μεταδίδουν πρωτόζωα, βακτηρία, ρικέτσιες και ιούς μεταξύ θηλαστικών ζωών, αλλά μονό βακτηρία και ρικέτσιες στον άνθρωπο.

Από ψύλλους έχουν απομονωθεί σε ορισμένα μέρη του κόσμου το βακτήριο της τουλαραιμίας, Francisella tularenssis, της ψευδοφυματiωσης – Yersinia pseudotuberculosis, της λιστερίωσης – L. monocytogenes, της βρουκέλλωσης – B melitensis και σαλμονέλωσης – S.enteritidis, S. typhimurium. Η δυνατότητα της μετάδοσης τους στον άνθρωπο δεν είναι γνωστή. Θα μπορούσε να γίνει μηχανικά μέσω των μολυσμένων στοματικών μορίων, με το σάλιο, με παλινδρόμηση από τον εντερικό σωλήνα ή με μολυσμένα περιττώματα. Γενικά, οι ψύλλοι δεν έχουν τόσο στενή και μακροχρόνια σχέση με τους μικροοργανισμούς, όπως τα κουνούπια, οι κρότωνες ή τα ακάρεα. Κανένας παθογόνος οργανισμός δεν εξελίσσεται έξω από τον εντερικό σωλήνα των ψύλλων με μονή εξαίρεση τη ρικέτσια του ενδημικού τύφου, που μεταδίδεται μέσω των ωοθηκών και από στάδιο σε στάδιο.

Κοριοί

Κοριοί

Οι κοριοί είναι παρασιτικά έντομα της οικογενείας Cimicid και τρέφονται αποκλειστικά με αίμα. Ο όρος συνήθως αναφέρεται σε μέλη του γένους Cimex των οποίων το Cimex lectularius, ο κοινός κοριός, είναι και το πιο γνωστό, δεδομένου ότι προτιμά να τρέφεται με αίμα από θερμά σώματα, ενώ άλλα είδη των Cimex ειδικεύονται σε άλλα ζώα, π.χ. C. pipistrelli (Ευρώπη), G. pilosellus (δυτικές ΗΠΑ), και C. adjunctus (ανατολικές ΗΠΑ). Ο άνθρωπος είναι ιδανικός οργανισμός για τα γεύματα των κοριών. Το όνομα του «κοριός» προέρχεται από το Cimex lectularius.

Κοριοί Γενικά

Κοριοί Γενικά

ΑΠΟΛΥΜΑΝΣΕΙΣ ΒΛΑΧΟΣ - ΚΟΡΙΟΙ

Οι κοριοί είναι γνωστοί ως ανθρώπινα παράσιτα για χιλιάδες χρόνια. Πριν από μερικά εκατομμύρια χρόνια οι κοριοί ζούσαν παρασιτικά στις φωλιές των πουλιών και των νυχτερίδων. Κάποιοι από αυτούς, προσαρμόστηκαν και στο περιβάλλον του ανθρώπου και ζουν μέσα στις κατοικίες μας, και πιο συγκεκριμένα στα κρεβάτια μας. Στις αρχές του 1940 είχαν σχεδόν εξαλειφθεί από τον ανεπτυγμένο κόσμο. Το 1995 όμως οι κοριοί παρουσίασαν αύξηση της εμφάνισης τους. Οι κοριοί έχουν χαρακτηριστεί ως «το παράσιτο του 21ου αιώνα».

Κοριοί Χαρακτηριστικά

Κοριοί Χαρακτηριστικά

Το χρώμα του ενήλικου κοριού είναι ανοικτό καφέ έως κοκκινωπό-καφέ. Είναι επίπεδος με ωοειδές σχήμα και δεν έχει φτερά. Τα μπροστινά φτερά είναι υποτυπώδη. Οι ενήλικες έχουν διαστάσεις 4-5 mm σε μήκος και 1.5-3 mm πλάτος. Ο νύμφες που έχουν πρόσφατα εκκολαφθεί είναι ημιδιαφανείς, ανοιχτόχρωμες που γίνονται καφετί καθώς απορρίπτουν το δέρμα τους. Ο κοριός μετά το γεύμα αίματος φαίνεται με ένα φωτεινό κόκκινο χρώμα, καθώς η κοιλιά του είναι ημιδιαφανής. Το χρώμα αυτό σιγά σιγά εξασθενεί μέσα σε μερικές ώρες και μετά από δύο ημέρες θα γίνει αδιαφανές και μαύρο καθώς θα έχει χωνέψει το γεύμα του. Εκπέμπουν μια χαρακτηριστική δυσάρεστη οσμή όταν συνθλίβονται.
Ο κοριός μπορεί να επιβιώσει σε ένα ευρύ φάσμα θερμοκρασιών και ατμοσφαιρικών συνθηκών. Κάτω από τους 16,1 ° C (61,0 ° F) οι ενήλικες μπαίνουν σε ημι-χειμερία νάρκη και μπορούν να επιμηκύνουν το χρόνο επιβίωσης τους. Μπορούν να επιβιώσουν για τουλάχιστον πέντε ημέρες στους -10 ° C (14 ° F), αλλά θα πεθάνουν μετά από 15 λεπτά από την έκθεση σε -32 ° C (-26 ° F). Δείχνουν να έχουν υψηλή ανοχή στην αποξήρανση αφού ζουν σε χαμηλή υγρασία σε θερμοκρασίες 35-40 ° C, ακόμη και μετά την απώλεια του ενός τρίτου του σωματικού τους βάρους. Δεν μπορούν όμως να επιβιώσουν σε υψηλές συγκεντρώσεις διοξειδίου του άνθρακα για πολύ καιρό.

ΑΠΟΛΥΜΑΝΣΕΙΣ ΒΛΑΧΟΣ - ΤΣΙΜΠΗΜΑΤΑ ΚΟΡΙΩΝ
Ανάλογα με την δική σας ανοχή στα τσιμπήματα, μπορεί να μην ανακαλύψετε ότι έχετε τσιμπηθεί για μέρες, ενώ μερικοί άνθρωποι το καταλαβαίνουν αμέσως ή μέσα σε λίγες ώρες. Οι κοριοί όταν νιώσουν κίνδυνο παριστάνουν ότι είναι νεκροί, από εκεί έχει γίνει και γνωστή η έκφραση ‘’παριστάνει τον ψόφιο κοριό’’. Όταν επισκεπτόμαστε ένα ξενοδοχείο είναι προτιμότερο να τοποθετούμε τις αποσκευές μας ψηλά, σε τραπέζια και καρέκλες.

Είδη Κοριών

Είδη Κοριών

  • Οι οικιακοί κοριοί (Cimex lectularius) βρίσκονται σε όλο τον κόσμο. Αυτά τα έντομα προσαρμόζονται καλά στο ανθρώπινο περιβάλλον και συνήθως ζουν σε εύκρατα κλίματα.
  • Οι τροπικοί κοριοί (Cimex hemipterus) επιτίθενται επίσης σε ανθρώπους, αλλά προτιμούν περισσότερο τις τροπικές περιοχές, όπως η Φλόριντα.
  • Οι κοριοί των νυχτερίδων (Cimex adjunctus) έχουν επίσης παρατηρηθεί σε τροπικές περιοχές, καθώς και πιο εύκρατες περιοχές. Αυτό το είδος τρέφεται κυρίως με αίμα από νυχτερίδες, αν και ορισμένες φορές τρέφονται με ανθρώπινο αίμα.
  • Οι Μεξικάνικοι κοριοί ή κοριοί των πουλερικών βρίσκονται κυρίως στη Βόρεια Αμερική, (Haematosiphon inodora) και μοιάζει πολύ με το κοινό κοριό.
  • Οι κοριοί των χελιδονιών μοιάζουν με τους κοινούς κοριούς και παρά το γεγονός ότι τρέφονται κυρίως με αίμα από χελιδόνια που ζουν σε απόκρημνες πλάγιες και γκρεμούς στις φωλιές του χελιδονιού, είναι πιθανό να εισέλθουν σε ανθρώπινες κατοικίες, όταν η μετανάστευση των πουλιών λαμβάνει χώρα στα νότια και εύκρατα κλίματα.

ΑΠΟΛΥΜΑΝΣΕΙΣ ΒΛΑΧΟΣ - ΣΥΝΗΘΕΙΣ ΘΕΣΕΙΣ ΕΜΦΑΝΙΣΗΣ ΚΟΡΙΩΝ

Κοριοί Προβλήματα

Κοριοί και τα προβλήματα που δημιουργούν

Εμφανίζονται κατά τις βραδινές ώρες και έλκονται από το διοξείδιο του άνθρακα που εκλύει ο άνθρωπος και τα κατοικίδια κατά την διάρκεια του ύπνου. Τα τσιμπήματα τους δεν προκαλούν πόνο, οι περισσότεροι άνθρωποι όμως αναπτύσσουν αλλεργική αντίδραση στις εκκρίσεις τους με αποτέλεσμα τα χαρακτηριστικά δερματικά εξανθήματα (μεγάλα κόκκινα σημάδια) και κνησμό.
Ένας πληθυσμός από κοριούς μπορεί να έχει ήδη εγκατασταθεί από τη στιγμή που θα παρατηρήσετε ένα «τσίμπημα». Δώστε ιδιαίτερη σημασία αν το πρόβλημα παρατηρήθηκε αφού εσείς ή κάποιο άλλο μέλος της οικογένειας σας μόλις έχει επιστρέψει από κάποιο ταξίδι ή αφού έχετε φιλοξενήσει επισκέπτες.

Συνήθως απαντώνται στα υπνοδωμάτια, αλλά κρύβονται σε σχισμές και χαραμάδες κατά τη διάρκεια της ημέρας. Το πιο συνηθισμένο καταφύγιο για κοριούς είναι οι ραφές των στρωμάτων, οι σχισμές και οι ρωγμές στο πλαίσιο του κρεβατιού, πίσω από έπιπλα γύρω από το κρεβάτι (ιδίως το κεφαλάρι) ή το σημείο όπου ο τοίχος εφάπτεται με το πάτωμα. Μεγαλύτερες εστίες κοριών συσχετίζονται με σκουρόχρωμους ή μαύρους λεκέδες στο στρώμα λόγω των απεκκρίσεων των κοριών.

Κουνούπια

Κουνούπια

ΑΠΟΛΥΜΑΝΣΕΙΣ ΒΛΑΧΟΣ - ΚΟΥΝΟΥΠΙ

Το κουνούπι είναι δίπτερο έντομο της οικογένειας Culicidae με 3.500 περίπου είδη ανά τον κόσμο. Θεωρείται, ως ζώο, ο νούμερο ένα φονιάς ανθρώπων παγκοσμίως.

Το λεπτό και μακρύ σώμα του ενήλικου κουνουπιού καλύπτεται με λέπια και έχει μακριά πολύ λεπτά πόδια που του επιτρέπουν μόνο να στηρίζεται. Τα φτερά του είναι μεμβρανώδη. Χαρακτηριστικό του είναι μία επιμήκης προβοσκίδα που βγαίνει από τη στοματική του κοιλότητα.

Κουνούπια Γενικά

Το αρσενικό κουνούπι έχει πιο τριχωτές κεραίες από του θηλυκού. Τα κουνούπια τρέφονται με νέκταρ ή γύρη που βρίσκουν στη φύση, όμως τα θηλυκά χρειάζονται και αίμα προκειμένου να μπορέσουν να ζήσουν και να κάνουν αβγά.

Εφόσον το θηλυκό πραγματοποιήσει ένα γεύμα αίματος τότε ωριμάζουν τα αβγά του τα οποία και τοποθετεί στην επιφάνεια του νερού και στη συνέχεια εκκολάπτονται οι προνύμφες που τρέφονται με διάφορα οργανικά κατάλοιπα. Μερικές προνύμφες από κάποια είδη κουνουπιών τρέφονται με άλλα κουνούπια ή άλλα μικρά έντομα. Οι προνύμφες είναι υδρόβιες και εφοδιασμένες με δύο αναπνευστικά συστήματα που τους επιτρέπουν να αναπνέουν τόσο κάτω από το νερό όσο και από πάνω.

Η ελαστικότητα που έχουν στο κάτω μέρος της κοιλιάς τους, δίνει τη δυνατότητα στις προνύμφες να μετακινούνται με ταχύτητα χτυπώντας το νερό. Όταν το κουνούπι ενηλικιωθεί τότε βγαίνει από τη ράχη της προνύμφης που φέρει μια σχισμή στο πάνω μέρος της και στη συνέχεια χρησιμοποιεί το σώμα της για να επιπλεύσει στο νερό, πριν καταφέρει να πετάξει.

Τα κουνούπια ερεθίζονται και προσελκύονται από την κίνηση, από τη σωματική θερμότητα, από την υγρασία και το διοξείδιο του άνθρακα που εκπνέεται με την αναπνοή. Το σφύριγμα που κάνουν προέρχεται από το συγχρονισμένο τους φτερούγισμα. Παρασύρονται εύκολα από τον άνεμο και έτσι μπορούν να μεταφερθούν σε μεγάλες αποστάσεις.

Η δραστηριότητα τους έχει να κάνει με τη θερμοκρασία και την υγρασία του αέρα. Έτσι τις πρώτες πρωινές, τις πρώτες νυχτερινές ώρες και κατά τη διάρκεια της νύχτας τα περισσότερα είδη είναι πιο ενεργητικά και τσιμπούν, αλλά υπάρχουν και είδη που τσιμπούν και όλο το εικοσιτετράωρο.

Το θηλυκό τρυπάει το δέρμα με 6 «καρφίτσες» που έχει στο στόμα του, βγάζει ένα αιμολυτικό και αντιισταμινικό σάλιο και με τη προβοσκίδα του ρουφά το αίμα που καταλήγει στην κοιλιά του. Ανάλογα με την ποσότητα, αυτή μεγαλώνει, αφού έχει μεγάλη ελαστικότητα. Το τσίμπημα του κουνουπιού προκαλεί κοκκινίλα στο δέρμα, πρήξιμο και έντονη ενοχλητική φαγούρα. Παρά την άποψη που επικρατεί ένα σκούρο δέρμα προσελκύει περισσότερο τα κουνούπια παρά ένα ανοιχτόχρωμο.

Τα κουνούπια αποτελούν πολλές φορές βάσανο στη διαμονή και εγκατάσταση του ανθρώπου σε αρκετά μέρη της γης. Έτσι ο άνθρωπος χρησιμοποιεί διάφορα μέσα προφύλαξης, όπως κουνουπιέρες, απωθητικά υγρά, κρέμες αλλά και μέσα εξόντωσης, με διάφορα εντομοκτόνα, καθώς και αποξήρανση βαλτότοπων και ελών.

Προβλήματα - ασθένειες

κουνούπια Προβλήματα και ασθένειες

Ασθένειες κουνουπιών όπως η ελονοσία που σκοτώνει 3000 παιδιά κάθε μέρα παγκοσμίως και ο κίτρινος πυρετός, μαστίζουν πολιτισμούς για χιλιάδες χρόνια. Με την οργανωμένη καταπολέμηση των κουνουπιών έχει μειωθεί σημαντικά η συχνότητα εμφάνισης αυτών των ασθενειών. Ωστόσο, εξακολουθούν να υπάρχουν μερικές ασθένειες που τα κουνούπια μπορούν να μεταδώσουν, συμπεριλαμβανομένης της εγκεφαλίτιδας και της φιλαρίασης. Η συχνότητα και η έκταση των ασθενειών αυτών εξαρτάται από ένα σύνθετο σύνολο παραγόντων. Οι φορείς ελέγχου και οι υπηρεσίες υγείας πρέπει να συνεργάζονται στο να γνωρίζουν αυτούς τους παράγοντες και να μειώνουν τις πιθανότητες μετάδοσης. Είναι σημαντικό να αναγνωρίσουμε ότι τα νεαρά ενήλικα θηλυκά κουνούπια, λαμβάνοντας το πρώτο τους αίμα δεν μεταδίδουν ασθένειες. Αντίθετα, το παλαιότερο θηλυκό αν έχει πάρει αίμα από έναν οργανισμό που ασθενεί στο πρώτο της γεύμα, μπορεί να μεταδώσει την ασθένεια στη συνέχεια κατά το δεύτερο γεύμα. Το ίδιο ισχύει και για το κουνούπι που μεταδίδει ασθένειες σε κατοικίδια ζώα.

Κουνούπια Τα πιο γνωστά είδη

Υπάρχουν 3 διαδεδομένα γένη κουνουπιών:

ανωφελής

ΚΟΥΝΟΥΠΙ ΑΝΩΦΕΛΗΣ

Ο ανωφελής.

Το γένος αυτών των κουνουπιών είναι ο φορέας της ελονοσίας και των ασθενειών της εγκεφαλίτιδας και φιλαρίασης. Τα ενήλικα κουνούπια του γένους αυτού αναγνωρίζονται από τη στάση του σώματος τους, όπου η προβοσκίδα, το κεφάλι και το σώμα είναι σε μία ευθεία γραμμή. Επίσης τα φτερά τους φέρουν μικρά στίγματα. Με το τσίμπημά του σε άτομο που έχει ελονοσία, το θηλυκό μαζί με το αίμα ρουφάει και το πλασμώδιο στο οποίο οφείλεται η ασθένεια. Μέσα στο σώμα του κουνουπιού το μικρόβιο παραμένει και αναπτύσσεται. Στη συνέχεια μεταφέρεται στους σιελογόνους αδένες του και έτσι με νέο τσίμπημα σε σώμα υγιούς ανθρώπου, μεταφέρει μέσω του σάλιου του το μικρόβιο στον οργανισμό του. Το ανωφελές κουνούπι ζει από 18 μέρες μέχρι 4-5 εβδομάδες.

ΚΟΙΝΟ ΚΟΥΝΟΥΠΙ

κοινό κουνούπι

Το κοινό κουνούπι.

Πολλαπλασιάζεται σε στάσιμα και μολυσμένα νερά αλλά και σε μέρη όπου υπάρχει αρκετή υγρασία. Η προβοσκίδα του είναι διακεκομμένη και προς τα κάτω σε σχέση με το υπόλοιπο σώμα του. Τα φτερά του είναι χρωματικά ομοιόμορφα. Τα αβγά του τα γεννάει στην επιφάνεια του νερού και αυτά επιπλέουν κατά ομάδες των 100 ή και περισσοτέρων. Ζει 10-15 μέρες αλλά σε ψυχρές συνθήκες μπορεί να ζήσει και περισσότερο. Μπορεί να μεταφέρει την ασθένεια της εγκεφαλίτιδας, αλλά αρκετά δύσκολα, ενώ την ασθένεια της φιλαρίασης μόνο σε τροπικές περιοχές.

ΚΟΥΝΟΥΠΙ ΑΗΔΗΣ

αηδής

αηδής

Το γένος αηδής μεταδίδει τον Κίτρινο πυρετό. Διαφέρει από το κοινό κουνούπι στο ασημένιο χρώμα που έχει ο θώρακάς του. Το άκρο της κοιλιάς του θηλυκού είναι μυτερό και έχει διάφορα αισθητήρια εξαρτήματα που εξέχουν. Οι προνύμφες του γένους αυτού είναι κοντές και χοντρές ενώ τα αβγά του έχουν τη δυνατότητα να αντέχουν και έξω από το νερό για αρκετό καιρό. Αναπαράγεται μετά από πλημμύρες σε δεξαμενές βρόχινου νερού ή σε αρμυρά έλη. Η ζωή του είναι συνήθως σύντομη (10-15 μέρες) αλλά κάτω από κατάλληλες ψυχρές κλιματολογικές συνθήκες μπορεί να ζήσει έως και μερικούς μήνες.

 

entoma

Lepisma saccharina

Ψαράκια (Lepisma saccharina – λέπισμα το αργυρόχρουν)

ΑΠΟΛΥΜΑΝΣΕΙΣ - ΨΑΡΑΚΙ

Πολλά άτομα αντιμετωπίζουν προβλήματα με τα ψαράκια. Τα ψαράκια (Lepisma saccharina – λέπισμα το αργυρόχρουν) είναι έντομα με μέγεθος περίπου 12 χιλιοστά και σκεπάζονται από ασημί λέπια.

Το έντομο ψαράκι λαϊκά το ονομάζουμε σκόρο βιβλίων. Το ψαράκι είναι ένα από τα έντομα που τρέφεται με την αμυλόκολλα των ράχεων παλαιών βιβλίων, με ταπετσαρίες, μονωτικά υλικά, υφάσματα όπως επίσης και κάθε είδους αμυλούχες τροφές. Πολλαπλασιάζεται πολύ εύκολα και απειλεί πολλές φορές όλο το σπίτι.

Η κοιλιά του συγκεκριμένου εντόμου καταλήγει σε 3 κερκίδια (ουρίτσες). Το χρώμα του είναι γκριζωπό προς σταχτί. Το σχήμα τους μοιάζει με ψαράκι από όπου και πήρε την ονομασία αυτή.

Συναντώνται κυρίως σε ζεστά, υγρά υπόγεια αλλά και σε πατάρια των σπιτιών ή δημοσίων κτιρίων, σε βιβλιοθήκες στα βιβλία, πίσω από κορνίζες (έργα τέχνης), σε καράβια, κότερα και πιο πολύ στο μπάνιο λόγω της υγρασίας που υπάρχει εκεί αλλά και στα σώματα θέρμανσης.

Σε όλη τη διάρκεια του έτους συναντούμε όλα τα στάδια του εντόμου. Ο βιολογικός του κύκλος συμπληρώνεται, ανάλογα με τις επικρατούσες θερμοκρασίες και υγρασία, σε 7-24 μήνες.

Τα ψαράκια δεν τσιμπούν τον άνθρωπο. Είναι επικίνδυνα μεταφέροντας μικροοργανισμούς στο σώμα τους καθώς κυκλοφορούν και στις αποχετεύσεις.

Ακάρεα

Ακάρεα

ΑΠΟΛΥΜΑΝΣΕΙΣ ΒΛΑΧΟΣ - ΑΚΑΡΕΑ ΣΚΟΝΗΣ

Το άκαρι είναι μικρό αρθρόποδο και ταξινομείται μαζί με το τσιμπούρι στα ακάρεα. Είναι το πιο ποικιλόμορφο από τα αραχνοειδή και ενώ το τσιμπούρι φαίνεται εύκολα, ένα άκαρι γίνεται δύσκολα ορατό με το ανθρώπινο μάτι καθώς έχει μέγεθος μικρότερο, συνήθως από ένα χιλιοστό του μέτρου. Μερικά είδη μπορούν να φτάσουν τα 20 χιλιοστά και άλλα με μέγεθος μόλις 0,08 του χιλιοστόμετρου, μπορούν να κάνουν φωλιά ακόμη και στο θύλακα μιας ανθρώπινης τρίχας. Τα ακάρεα βρίσκονται σχεδόν παντού στη βιόσφαιρα του πλανήτη μας, σε βάθος ακόμη και ως 10 μέτρα μέσα σε έδαφος με ανόργανα υλικά, σε πολικές ή τροπικές περιοχές και ερήμους, σε κρύες ή θερμές πηγές, σε θαλάσσια βάθη ως και 5.000 μέτρα κλπ. Εκτιμάται ότι έχουν περιγραφεί γύρω στα 48.200 είδη ακάρεων, σε συνολικά πάνω από 1 εκατομμύριο είδη που ζουν σήμερα. Φαίνεται πως είναι από τους πιο παλαιούς οργανισμούς πάνω στη Γη και εμφανίστηκαν 400 εκατομμύρια χρόνια πριν στον πλανήτη, ενώ σήμερα ζει το 5% των ειδών που έχουν ποτέ εμφανιστεί.

Όπως όλα τα ακάρεα, το άκαρι δεν έχει εντομές που να χωρίζουν τον κεφαλοθώρακα (πρόσωμα) από το οπισθόσωμα (κοιλιά) όπως τα υπόλοιπα αραχνοειδή (π.χ. αράχνη), αλλά τα δύο αυτά μέρη είναι ενωμένα συμπαγώς με μια ανεπαίσθητη ραφή. Ξεχωρίζει όμως το γναθόσωμα, το μέρος από το οποίο τρέφεται το άκαρι, το οποίο προεξέχει από το υπόλοιπο κύριο σώμα του, το ιδιόσωμα. Το ενήλικο άκαρι έχει συνήθως 4 ζεύγη πόδια, όπως τα αραχνοειδή, όμως μερικά είδη έχουν 3 ή και 2 ζεύγη πόδια και μερικά στην ενηλικίωση μένουν με ένα μόνο ζεύγος πόδια. Το γναθόσωμα στο κάθε άκαρι έχει προσαρμοστεί στον τρόπο που τρέφεται ώστε να μπορεί να δαγκώνει, να κεντρίζει, να πριονίζει ή και να ρουφά. Η αναπνοή γίνεται μέσω μικρών ανοιγμάτων στον εξωσκελετό τους ή και από το ίδιο το κέλυφός τους.

Πολλά ακάρεα – κυνηγοί έχουν ανεπτυγμένες αισθήσεις, όμως πολλά από αυτά δεν έχουν μάτια. Τα μάτια τους είτε έχουν συγχωνευθεί είτε και έχουν εκλείψει και έτσι τα διάφορα είδη έχουν από καθόλου ως και πέντε μάτια.

Μια πολύ διαδεδομένη και γνωστή ασθένεια που προκαλείται από συγκεκριμένο άκαρι είναι η ψώρα, η οποία είναι και μεταδοτική. Το άκαρι της ψώρας φωλιάζει στο δέρμα ανθρώπων και ζώων και προκαλεί εκτεταμένες βλάβες αν παραμεληθεί η θεραπεία που είναι αναγκαία.

ΑΠΟΛΥΜΑΝΣΕΙΣ ΒΛΑΧΟΣ - ΑΚΑΡΕΑ- ΜΩΡΟ ΠΟΥ ΚΟΙΜΑΤΑΙ

Πιο μεγάλα ακάρεα μπορούν και να δαγκώσουν το δέρμα και να προκαλέσουν εξανθήματα.

Αρκετά από τα ακάρεα προκαλούν αλλεργικές αντιδράσεις όπως η αλλεργική ρινίτιδα, το άσθμα και το έκζεμα και επιδεινώνουν την ατοπική δερματίτιδα. Συνήθως συγκεντρώνονται σε ζεστά και υγρά μέρη όπως τα στρώματα των κρεβατιών. Θεωρείται πως η εισπνοή τους από τον άνθρωπο κατά τη διάρκεια του ύπνου εκθέτει το ανθρώπινο σώμα σε κάποια αντιγόνα που τελικά προκαλούν αντιδράσεις υπερευαισθησίας. Τα ακάρεα της σκόνης θεωρούνται από τα χειρότερα αλλεργιογόνα.

Όπως και με όλα τα είδη των αλλεργιών, η θεραπεία από την αλλεργία λόγω ακάρεων ξεκινά με το να τα αποφεύγει κανείς. Υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις πως βοηθούνται άμεσα από την απομάκρυνση όσων υποφέρουν από ατοπική δερματίτιδα.

Τσιμπούρι

Τσιμπούρι

ΑΠΟΛΥΜΑΝΣΕΙΣ ΒΛΑΧΟΣ - ΤΣΙΜΠΟΥΡΙ

Το τσιμπούρι είναι κοινή ονομασία του παρασιτικού Αρθρόποδου, που επιστημονικά ονομάζεται κρότων. Έχουν 4 ζεύγη ποδιών και το μέγεθός τους είναι 2-6 χιλιοστά στα αρσενικά και 3-16 χιλιοστά στα θηλυκά. Ανήκει στην τάξη Ακάρεα. Τρέφεται με αίμα που απορροφά από το δέρμα των θηλαστικών, στα οποία παρασιτεί. Βγαίνει δύσκολα όταν προσκολλάται στο δέρμα. Είναι επιβλαβές για τον άνθρωπο και τα ζώα, επειδή μπορεί να μεταφέρει σοβαρές ασθένειες όπως η Βορρελίωση ή η Εαρινή Μηνιγγοεγκεφαλίτιδα. Τα αρχαιότερα απολιθώματα από τσιμπούρια ανάγονται στην Κρητιδική Εποχή.

Το κοινό τσιμπούρι (επιστημονική ονομασία: Κρότων ο ρίκινος), τρέφεται με αίμα τρεις φορές σε όλη του τη ζωή. Όταν ρουφά αίμα, η κοιλιά του αυξάνει σε όγκο.

Η ράχη των αρσενικών είναι σκουρόχρωμη, ενώ στα θηλυκά σκουρόχρωμο είναι μόνο το μπροστινό τμήμα της ράχης. Τα στοματικά μόρια προεξέχουν από το μπροστινό μέρος του σώματος.

Το άνοιγμα του στόματος βρίσκεται στη βάση μιας αγκαθωτής λόγχης, στο κέντρο των στοματικών μορίων και δεν φαίνεται. Όταν η αγκαθωτή λόγχη βυθίζεται από τον κρότωνα μέσα στο δέρμα του ζώου ή του ανθρώπου τότε η λόγχη ανοίγει σε ολόκληρο το μήκος της, ενώ στη βάση της εμφανίζεται το άνοιγμα του στόματος και αρχίζει η απομύζηση του αίματος.

Οι κρότωνες αναπνέουν από δύο οπές, οι οποίες βρίσκονται στις δύο πλευρές του σώματος πίσω από το 4ο ζεύγος των ποδιών τους.

Τι προκαλεί ο κρότωνας στα ζώα και στον άνθρωπο στη χώρα μας;

ΑΠΟΛΥΜΑΝΣΕΙΣ ΒΛΑΧΟΣ - ΤΣΙΜΠΟΥΡΙ

Όταν ο κρότωνας βυθίζει την αγκαθωτή λόγχη μέσα στο δέρμα για να απομυζήσει αίμα από το ζώο, δημιουργείται μια οπή στο δέρμα (π.χ. λόγω των οπών από κρότωνες περίπου το 70% των δερμάτων από τις αίγες είναι ακατάλληλο για τη βυρσοδεψία). Επίσης, ο κρότωνας μπορεί να μεταφέρει στα ζώα διάφορους παθογόνους παράγοντες, όπως ρικέτσιες, Babesia κ.ά.

Τέλος, όταν ο αριθμός των κροτώνων επάνω σε ένα νεαρό ζώο είναι πολύ μεγάλος, τότε το ζώο εξασθενεί και είναι αναιμικό (ένας ενήλικας θηλυκός κρότωνας μπορεί να απομυζήσει την ημέρα περίπου 1 κ. εκατ. αίμα).

Στον άνθρωπο, συνήθως παρατηρείται στην περιοχή του νύγματος ερυθρότητα, χωρίς όμως να εμφανίζεται πόνος ή κνησμός. Ο κρότωνας παραμένει ακίνητος με βυθισμένη την αγκαθωτή λόγχη μέσα στο δέρμα (μοιάζει με κρεατοελιά που διογκώνεται όμως σημαντικά σε διάστημα λίγων ωρών ή ημερών).

Έντομα αποθηκών

Έντομα αποθηκών

Τα έντομα αποθηκών αποτελούν μια μεγάλη κατηγορία εντόμων που προσβάλλει τρόφιμα και γεωργικά προϊόντα που παραμένουν αποθηκευμένα για κάποιο χρονικό διάστημα. Τα έντομα αυτά προσβάλλουν τα τρόφιμα σε όλα τα στάδια της επεξεργασίας, από τους καρπούς μέχρι και το τελικό στάδιο.

Τα περισσότερα είδη από τα έντομα αποθηκών ανήκουν στα Λεπιδόπτερα και στα Κολεόπτερα. Κοινό χαρακτηριστικό τους είναι η μεγάλη τους γεωγραφική εξάπλωση, αφού μεταφέρονται χωρίς να γίνουν αντιληπτά σε αμπάρια πλοίων, σε φορτηγά, σε αποθηκευτικά βαγόνια τρένων και γενικά σε όλους τους αποθηκευτικούς χώρους τροφίμων. Είναι σχεδόν όλα πολυφάγα και προσβάλλουν πολλά είδη προϊόντων όπως σπόρους σιτηρών, όσπρια, ξηρούς καρπούς, ξηρά φρούτα (φιστίκια, αμύγδαλα, σταφίδες), τρόφιμα, ζωοτροφές κ.α.

Τα σπουδαιότερα είδη

Plodia interpunctella – Κοινό σκουλήκι αποθηκών

ΑΠΟΛΥΜΑΝΣΕΙΣ ΒΛΑΧΟΣ - ΚΟΙΝΟ ΣΚΟΥΛΗΚΙ ΑΠΟΘΗΚΩΝ

Τέλειο: Άνοιγμα πτερύγων 15 – 20 mm. Οι πρόσθιες πτέρυγες κατά το ήμισυ έχουν χρώμα καστανό – ερυθρό με δύο εγκάρσιες μαύρες γραμμώσεις. Το υπόλοιπο ήμισυ είναι αργυρόλευκο. Οι οπίσθιες πτέρυγες έχουν αργυρόλευκο χρώμα και φέρουν κρόσσια.

Προνύμφη: Μήκος 8 – 12 mm, με χρώμα υπόλευκο – υπορόδινο ανάλογα με την τροφή. Κεφαλή καστανή.

Βιολογία – Προσβολές: Μπορεί να συμπληρώσει έως 8 γενεές κατ’ έτος. Είναι νυκτόβιο και γεννά περίπου 150 αυγά πάνω σε σπόρους ή άλλα προϊόντα. Η προνύμφη τρέφεται από αυτά υφαίνοντας μετάξινα νήματα. Είναι έντομο πολυφάγο και μπορεί να προσβάλλει σπόρους, ξερά σύκα, κακάο, γλυκίσματα, σοκολάτες, προιόντα αμύλου κ.α.

Lasioderma serricorne – Σκαθάρι του καπνού

ΑΠΟΛΥΜΑΝΣΕΙΣ ΒΛΑΧΟΣ - ΣΚΑΘΑΡΙ ΤΟΥ ΚΑΠΝΟΥ
Τέλειο: Μήκος 2 – 3 mm, σχήμα ωοειδές, χρώμα υποκαστανό έως ερυθροκαστανό. Έλυτρα χωρίς γραμμώσεις καλυπτόμενα από λεπτό χνούδι.

Προνύμφη: Μήκος μέχρι 4mm, λευκή – υποκίτρινη, κοντόχοντρη με λευκές τρίχες.

Βιολογία – Προσβολές: Μπορεί να έχει ως και άνω των 4 γενεών κατ’ έτος. Διαχειμάζει ως προνύμφη μέσα σε καπνοδέματα. Η προνύμφη καθώς και το τέλειο κατατρώγουν τον καπνό στο βάθος των καπνοδεμάτων. Προσβάλλει κυρίως όλα τα προϊόντα του καπνού και του κακάο. Μικρές προσβολές συναντάμε σε όσπρια, ζυμαρικά, ελαιώδεις σπόρους, αυτοφυή φυτά κ.α.

Rhizopertha dominica – Σκαθάρι του ρυζιού

Τέλειο: Μήκος 3 mm, επίμηκες κυλινδρικό, καστανού χρώματος. Η κεφαλή δεν φαίνεται. Τα έλυτρα φέρουν ευκρινείς κατά μήκος γραμμές από μικρά κοιλώματα.

Προνύμφη: Μήκος 4 – 6 mm, με σώμα παχύ, κυρτό, διογκωμένο εμπρός, υπόλευκη.ΑΠΟΛΥΜΑΝΣΕΙΣ ΒΛΑΧΟΣ - ΣΚΑΘΑΡΙ ΤΟΥ ΡΥΖΙΟΥ

Προσβολές – Βιολογία: Έχει 4 – 6 γενεές το χρόνο. Διαχειμάζει σ’ όλα τα στάδια. Πολλές προνύμφες προσβάλλουν έναν σπόρο όπου και νυμφώνονται. Είναι το πολυπληθέστερο έντομο σε αποθήκες ρυζιού. Προσβάλλει ακόμη καλαμπόκι, κριθάρι κ.α.

Oryzaephilus surinamensis – Ψείρα του σιταριού

Τέλειο: Λεπτό πεπλατυσμένο μήκους 3 – 3,5 mm. Ο θώρακας και τα έλυτρα φέρουν αυλακώσεις. Είναι ευκίνητο.

Προνύμφη: Μήκος 4mm, νηματοειδής πεπλατυσμένη, υποκίτρινη.Sitophylus

Βιολογία – Προσβολές: Έχει 2 – 3 γενεές τον χρόνο, αλλά σε πολύ ευνοϊκές συνθήκες (υψηλή θερμοκρασία), φτάνει τις 6 – 8. Το τέλειο είναι μικρόβιο (2 – 3 έτη). Προτιμά ήδη προσβεβλημένους σπόρους ή υπολείμματά τους. Τρέφεται κυρίως με σιτηρά και προϊόντα αυτών, ελαιούχους σπόρους, όσπρια, καφέ, κακάο, φυτά. Πάντα όμως με άλλα έντομα επιζήμια σε αυτούς τους σπόρους.

Τribolium castaneum – Σκούρο σκαθάρι των αλεύρων

ΑΠΟΛΥΜΑΝΣΕΙΣ ΒΛΑΧΟΣ - ΣΚΟΥΡΟ ΣΚΑΘΑΡΙ ΤΩΝ ΑΛΕΥΡΩΝ
Τέλειο: Μήκος 3,5 mm, πεπλατυσμένο ερυθρό καστανό, γυαλιστερό.

Προνύμφη: Μήκος 5 mm, ολιγόπους, λευκοκίτρινη, φέρει πυλωρικά τριχίδια.

Βιολογία – Προσβολές: Έχει μέχρι 5 γενεές το χρόνο, το θηλυκό γεννά 600 αυγά. Προτιμά ήδη προσβεβλημένους ή σπασμένους σπόρους. Προσβάλλει όλα τα είδη σπόρων (σιτηρά, όσπρια, ζωοτροφές, μπαχαρικά και λιγότερο το βαμβακόσπορο).

Sitophilus granarius – Σκαθάρι του σιταριού

ΑΠΟΛΥΜΑΝΣΕΙΣ ΒΛΑΧΟΣ - ΣΚΑΘΑΡΙ ΣΙΤΑΡΙΟΥ
Τέλειο: Μήκος 3 – 4 mm. Τα έλυτρα φέρουν αυλακώσεις.

Προνύμφη: Μήκος 3 – 4 mm, κοντόχοντρη, κεκαμμένη, κιτρινωπή.

Βιολογία – Προσβολές: Έχει 4 – 5 γενεές κατ’ έτος. Γεννά μέχρι 400 αυγά σε βοθρία που ανοίγουν σε κάθε σπόρο. Η προνύμφη αναπτύσσεται στο σπόρο. Προσβάλλει όλους τους σπόρους δημητριακών και σπανιότερα όσπρια και ξηρούς καρπούς.

Ephestia kuehniella – Σκουλήκι των αλεύρων

ΑΠΟΛΥΜΑΝΣΕΙΣ ΒΛΑΧΟΣ - ΣΚΟΥΛΗΚΙ ΤΩΝ ΑΛΕΥΡΩΝ

Τέλειο: Άνοιγμα πτερύγων 18 – 25 mm. Το σώμα και οι πρόσθιες πτέρυγες έχουν τεφρό χρώμα. Οι

οπίσθιες πτέρυγες έχουν χρώμα υπόλευκο με καστανά νεύρα.

Προνύμφη: Μήκος, χρώμα υπορόδινο, κεφαλή καστανή.

Βιολογία – Προσβολές: Έχει ως 5 γενεές το χρόνο. Είναι νυκτόβιο και δραστηριοποιείται με ημίφως ή τη νύχτα. Τα θηλυκά ωοτοκούν συνήθως πάνω στους σωρούς των αλεύρων 200 – 300 αυγά το καθένα. Οι προνύμφες κατασκευάζουν θήκες μέσα στις οποίες τρέφονται και αναπτύσσονται. Με αυτόν τρόπο ρυπαίνουν, προκαλούν ζυμώσεις και δυσάρεστες οσμές στα άλευρα και τα υποβαθμίζουν. Εκτός από τα άλευρα και σπόρους δημητριακών μπορεί να  προσβάλλει ακόμη όσπρια, πίτουρα, γύρη σε κυψέλες μελισσών κ.α.

Sitophilus oryzae – Σκαθάρι του ρυζιού

ΑΠΟΛΥΜΑΝΣΕΙΣ ΒΛΑΧΟΣ - ΣΚΑΘΑΡΙ ΤΟΥ ΡΥΖΙΟΥ

Τέλειο: Μήκος 3 – 4 mm και 2,5 – 4,5 mm αντίστοιχα. Τα έλυτρα φέρουν αυλακώσεις και παρατηρούνται 4 ανοιχτόχρωμες κηλίδες. Το Sitophilus granarius δεν πετά διότι δεν έχει μεμβρανώδεις πτέρυγες, όμως το Sitophilus oryzae πετά.

Προνύμφη: Μήκος 3 – 4 mm, κοντόχοντρη, κεκαμένη, κιτρινωπή.

Βιολογία – Προσβολές: Έχει 4 – 5 γενεές κατ’ έτος. Γεννά μέχρι 400 αυγά σε βοθρία που ανοίγουν σε κάθε σπόρο. Η προνύμφη αναπτύσσεται στο σπόρο. Επειδή πετά, προσβάλλει τα φυτά και στον αγρό. Προσβάλλει όλους τους σπόρους δημητριακών και σπανιότερα όσπρια και ξηρούς καρπούς.

Acanthoscelides obtectus : Bρούχος των φασολιών

ΑΠΟΛΥΜΑΝΣΕΙΣ ΒΛΑΧΟΣ - ΒΡΟΥΧΟΣ ΤΩΝ ΦΑΣΟΛΙΩΝ

Τέλειο: Μήκος 3 – 4 mm, σχήμα ωοειδές, χρώμα καστανό – μαύρο καλυπτόμενο με λεπτό φαιό χνούδι.

Προνύμφη: Μήκος 3 mm, σαρκώδης, κυρτή, λευκή με κίτρινη κεφαλή.

Βιολογία – Προσβολές: Έχει 3 – 4 γενεές το χρόνο. Η προσβολή αρχίζει πάνω στο φυτό και συνεχίζεται στην αποθήκη. Μεταναστεύει στον αγρό κατά τη θερμή περίοδο. Προσβάλλει τα φασόλια αλλά και τη σόγια.

Μυρμήγκια

Μυρμήγκια

ΑΠΟΛΥΜΑΝΣΕΙΣ ΒΛΑΧΟΣ - ΜΥΡΜΗΓΚΙ

Τα μυρμήγκια είναι κοινωνικά έντομα της οικογένειας Formicidae και μαζί με τις σφήκες και τις μέλισσες, αποτελούν την τάξη Υμενόπτερα. Τα μυρμήγκια εξελίχθηκαν από τους σφηκοειδείς προγόνους τους στα μέσα της Κρητιδικής περιόδου 110 έως 130 εκατομμύρια χρόνια πριν και διαχωρίστηκαν από αυτούς μετά την εμφάνιση των ανθοφόρων φυτών. Υπολογίζεται ότι υπάρχουν 22.000 είδη από τα οποία έχουν ταξινομηθεί περισσότερα από 12.500. Διακρίνονται εύκολα από τις αρθρωτές κεραίες τους και τη χαρακτηριστική δομή του σώματός τους καθώς τα τμήματά του ενώνονται με μικρές αρθρώσεις και η μέση τους είναι ιδιαίτερα λεπτή.

Τα μυρμήγκια σχηματίζουν αποικίες με μέγεθος που ποικίλει από μερικές δεκάδες θηρευτές που ζουν σε μικρές φυσικές κοιλότητες έως κοινωνίες με υψηλή οργάνωση που καλύπτουν μεγάλες περιοχές και αποτελούνται από εκατομμύρια μέλη. Οι μεγαλύτερες αποικίες αποτελούνται κυρίως από στείρα άπτερα θηλυκά που σχηματίζουν τάξεις «εργατών», «στρατιωτών» ή άλλες εξειδικευμένες ομάδες. Σχεδόν όλες οι αποικίες μυρμηγκιών έχουν κάποια γόνιμα αρσενικά που αποκαλούνται κηφήνες και ένα ή περισσότερα γόνιμα θηλυκά που αποκαλούνται βασίλισσες. Οι αποικίες περιγράφονται κάποιες φορές ως υπεροργανισμοί επειδή τα μυρμήγκια μοιάζουν να συμπεριφέρονται σαν μια ενιαία ύπαρξη, καθώς εργάζονται συλλογικά για να υποστηρίξουν την αποικία.

Τα μυρμήγκια μελιού αποθηκεύουν τροφή για να μην κινδυνέψει η αποικία από λιμό. Τα μυρμήγκια έχουν αποικίσει σχεδόν κάθε ηπειρωτική περιοχή της Γης. Τα μόνα μέρη στα οποία δεν υπάρχουν αυτόχθονες πληθυσμοί μυρμηγκιών είναι η Ανταρκτική και κάποια απομακρυσμένα ή αφιλόξενα νησιά. Τα μυρμήγκια ευημερούν σχεδόν σε όλα τα οικοσυστήματα, και αποτελούν ίσως και το 15-25% της βιομάζας των ζώων της ξηράς. Η επιτυχία τους σε τόσα πολλά περιβάλλοντα έχει αποδοθεί στην κοινωνική τους οργάνωση και την ικανότητά τους να τροποποιούν οικοτόπους, να αξιοποιούν πόρους και να αμύνονται. Η μακροχρόνια παράλληλη εξελικτική πορεία τους με άλλα είδη δημιούργησε μιμητικές, συμβιωτικές, παρασιτικές σχέσεις και σχέσεις αμοιβαιότητας.

Τα πιο σημαντικά είδη

ΑΠΟΛΥΜΑΝΣΕΙΣ ΒΛΑΧΟΣ

Τα πιο σημαντικά είδη είναι, το Monomorium pharaonis (Μυρμήγκι Φαραώ) και το Lasius niger (μαύρο μυρμήγκι).

Μικρού μεγέθους περίπου 2 mm με την βασίλισσα να φτάνει τα 6 mm, κίτρινα και σχεδόν διαφανή μυρμήγκια. Το μικροσκοπικό μυρμήγκι Monomorium pharaonis (μυρμήγκι του Φαραώ), συχνάζει στις κουζίνες των σπιτιών αλλά και σε θαλάμους νοσοκομείων. Σε χώρους νοσοκομείων έχει βρεθεί ότι μπορεί να μεταφέρει Salmonella, Pseudomonas, Staphylococcus, και Clostridium, όταν έχει πρόσβαση στα λερωμένα σεντόνια και μολυσμένους επιδέσμους.

ΑΠΟΛΥΜΑΝΣΕΙΣ ΒΛΑΧΟΣ

Το Lasius niger (μαύρο μυρμήγκι) είναι μικρού μεγέθους 3 – 5 mm με την βασίλισσα να φτάνει και τα 15 mm. Αποτελεί το ποιο κοινό είδος στην Ελλάδα.

Προβλήματα που δημιουργούν

Μπορεί να αποδειχθούν πραγματικός μπελάς όταν εισέλθουν σε κατοικημένο χώρο. Δημιουργεί μεγάλες αποικίες, κάθε αποικία έχει πολλές βασίλισσες πολλαπλασιάζονται μέσα στην υπάρχουσα αποικία και την επεκτείνουν. Η ταχύτατη διασπορά τους γίνεται μέσω του διεθνούς εμπορίου φυτών, γλαστρών και φυτοχωμάτων.

Όταν τα μυρμήγκια εισέρχονται στα κτίρια δημιουργούν προβλήματα, μολύνουν το φαγητό και μερικές φορές δημιουργούν καταστροφές και στο κτίριο. Μερικά μυρμήγκια επίσης δαγκώνουν, κεντρίζουν και επειδή μεταφέρουν με το σώμα τους μικρόβια υπάρχει και κίνδυνος μόλυνσης του ανθρώπου.

Η αντιμετώπιση των επιδρομών τους μπορεί να είναι ακόμη πιο δύσκολη, καθώς οι εργάτριες –μυρμήγκια έχουν την ικανότητα να «ιδρύουν» νέες αποικίες, εάν η κύρια αποικία βρεθεί υπό απειλή, αφήνοντας την κύρια φωλιά για το γόνο. Είναι έντομα πολύ δυνατά και ανθεκτικά στις καταπονήσεις, καθώς μπορούν να μετακινήσουν φορτία, μέχρι 25 φορές το βάρος τους.

Οι κεραίες που φέρουν δεν χρησιμοποιούνται μόνο ως όργανο αφής αλλά και για την όσφρηση. Αποτελούν έντομα υψηλής ενόχλησης διότι εμφανίζονται σε μεγάλους πληθυσμούς και εκτός των σοβαρών κινδύνων υγιεινής, προξενούν σοβαρές ζημιές στις εγκαταστάσεις, καθώς κατασκευάζουν σήραγγες, σε ξύλα, σε ανοίγματα – ρωγμές σε όλα σχεδόν τα υλικά δαπέδων, τοίχων, σκεπών.

Μύγες

Μύγες

ΑΠΟΛΥΜΑΝΣΕΙΣ ΒΛΑΧΟΣ

Η οικιακή μύγα (Musca domestica Linnaeus, 1758) είναι έντομο της τάξης των δίπτερων και κατατάσσεται στην οικογένεια Muscidae. Στην Ευρώπη το γένος Musca εκπροσωπείται από δώδεκα είδη. Στην Ελλάδα συναντούμε εκτός την οικιακή μύγα τα είδη Musca autumnalis, Musca larvipara, Musca osiris, Musca tempestiva. Στις Κυκλάδες, τα Δωδεκάνησα και στην Κύπρο συναντούμε Musca crassirostris και στην Κύπρο Musca sorbens, όχι όμως ενδημικά. Το είδος Musca domestica εκπροσωπείται στην Ευρώπη σε δύο υποείδη, στην Ελλάδα η οικιακή μύγα είναι η Musca domestica domestica. Το επίθετο domestica του επιστημονικού ονόματος είναι οικιακή στα λατινικά.

Μπορεί να αναπαράγεται με εξαιρετική ευκολία τόσο εξαιτίας της ικανότητάς της να εναποθέτει αυγά στο εσωτερικό οποιουδήποτε υλικού βιολογικής φύσης το οποίο αποσυντίθεται, τόσο όσο και χάρη στην ταχύτητα με την οποία αναπτύσσονται οι προνύμφες και γίνονται ενήλικες, με τη σειρά τους ικανές να αναπαραχθούν, περίπου 10 μέρες. Η διάρκεια ζωής της υπό άριστες διατροφικές και περιβαλλοντικές συνθήκες είναι 8-10 μέρες κατά τη διάρκεια των οποίων μπορεί να εναποθέσει έως και 1000 αυγά (150-200 τη φορά κάθε 3-4 μέρες).

Το ενήλικο έντομο χρησιμοποιεί για να τραφεί την προβοσκίδα. Οι στερεές τροφές ραντίζονται με σάλιο για να διαλυθούν και κατόπιν ρουφιούνται από την προβοσκίδα. Παρότι πρόκειται για οικιακές μύγες, συνήθως περιορισμένες σε κατοικημένο από ανθρώπους περιβάλλον, αυτά τα έντομα μπορούν να πετάξουν μερικά χιλιόμετρα από τον τόπο που γεννήθηκαν.

Δραστηριοποιούνται μόνο κατά τη διάρκεια της ημέρας και το βράδυ αναπαύονται στις γωνίες των δωματίων ή «κολλημένες» στις οροφές (ταβάνια). Επίσης οι επιστήμονες την θεωρούν ως το πρώτο είδος ζόμπι του κόσμου.

ΑΠΟΛΥΜΑΝΣΕΙΣ ΒΛΑΧΟΣ

Στα πιο ψυχρά κλίματα, οι μύγες επιβιώνουν μόνο αν συμβιώνουν με τον άνθρωπο. Έχουν την τάση να συνενώνονται και καθίσταται δύσκολο να τις πιάσει κανείς. Είναι ικανές να μεταφέρουν πάνω από 100 παθογόνους παράγοντες οι οποίοι είναι υπεύθυνοι για τον τύφο, τη χολέρα, τη σαλμονέλα, τη σιγκέλωση, τον άνθρακα, μολύνσεις των ματιών και ενδοπαρασιτικούς σκώληκες. Στις φτωχότερες χώρες κάτω από ανεπαρκείς υγειονομικές συνθήκες, οι μύγες βρίσκονται ανάμεσα στους κυριότερους μεταφορείς ασθενειών. Ορισμένα στελέχη έχουν αναπτύξει αντίσταση σε κοινά εντομοκτόνα.

Η οικιακή μύγα τρέφεται με υγρά ή ημι-υγρά πέρα από τα στερεά οργανικά υλικά που προεπεξεργάζεται με το σάλιο ή τον εμετό της. Λόγω της μεγάλης ποσότητας τροφής την οποία προσλαμβάνει ημερησίως, αφήνει περιττώματα σχεδόν συνεχόμενα και αυτός είναι ένας από τους παράγοντες που καθιστά αυτό το έντομο φορέα επιβλαβών παθογόνων μικροοργανισμών και πολύ επικίνδυνο. Ο αριθμός των μικροοργανισμών που υπάρχει στο σώμα μιας μύγας ξεπερνά το 1.000.000.

Σαρανταποδαρουσες

Μαύρα σκουλήκια – Σαρανταποδαρουσες

ΑΠΟΛΥΜΑΝΣΕΙΣ ΒΛΑΧΟΣ - ΜΑΥΡΟ ΣΚΟΥΛΗΚΙ

Τα μάυρα σκουλήκια (Millipedes) ανήκουν στην τάξη Diploda (δυο σειρές πόδια). Μάυρα σκουλήκια (Millipedes) σημαίνει χίλια πόδια αλλά στην πραγματικότητα δεν έχουν χίλια πόδια. Υπάρχουν 13.000 είδη που ζουν όλα στο έδαφος. Στην ίδια οικογένεια ανήκουν και σαρανταποδαρούσες με την διαφορά ότι τσιμπάνε και μπαίνουν στα σπίτια. Έχουν δύο ζεύγη ποδιών σε όλο το σώμα τους που αποτελείται ανάλογα με το είδος από 20 έως 100 τμήματα. Τα μαύρα σκουλήκια (Millipedes) κινούνται πολύ αργά και όταν αντιληφθούν κάποιον κίνδυνο κουλουριάζονται. Με πάρα πολύ υψηλή υγρασία στο έδαφος βγαίνουν από τις πέτρες ή από το έδαφος στην επιφάνεια και εισβάλουν σε κατοικίες. Εμφανίζονται άνοιξη και φθινόπωρο, ενώ κρύβονται στο έδαφος τον χειμώνα και το καλοκαίρι. Τα μαύρα σκουλήκια (Millipedes) δεν είναι επικίνδυνα αλλά αντιαισθητικά διότι δε δαγκώνουν ούτε προκαλούν κάποια άλλη ζημιά. Τρέφονται με οργανική ουσία σε αποσύνθεση.

Τα Millipedes ζουν μερικές φορές μέχρι και επτά έτη. ΑΠΟΛΥΜΑΝΣΕΙΣ ΒΛΑΧΟΣ - ΣΑΡΑΝΤΑΠΟΔΑΡΟΥΣΑΞεχειμωνιάζουν ως ενήλικα και γεννούν τα αυγά μεμονωμένα ή σε μικρές ομάδες στο χώμα. Τα θηλυκά του μαύρου σκουληκιού γεννούν μεταξύ 20 έως 300 αυγών, τα οποία εκκολάπτονται σε μερικές εβδομάδες. Το μαύρο σκουλήκι φτάνει στη σεξουαλική ωριμότητα το δεύτερο έτος, ενώ άλλα περνούν τέσσερα έως πέντε έτη στο λαρβικό στάδιο.

Αράχνες και σκορπιοί

Οι σκορπιοί και οι αράχνες ανήκουν στην τάξη των αρθρόποδων και ανήκουν στην τάξη των αραχνιδίων. Οι αραχνίδες απαριθμούν δεκάδες χιλιάδες είδη και μπορούν εύκολα να διαχωριστούν από τα έντομα, από το γεγονός ότι έχουν οχτώ πόδια ενώ τα έντομα έχουν έξι. Ένα επιπλέον χαρακτηριστικό τους είναι ότι δεν έχουν κεραίες και φτερά. Οι αραχνίδες είναι κυρίως σαρκοβόρα, τρεφόμενες με έντομα και μικρά ζώα. Αρκετά είδη είναι δηλητηριώδη – εκκρίνουν δηλητήριο από εξειδικευμένους αδένες για να σκοτώσουν θηράματα ή εχθρούς. Πολλά είδη κατατάσσονται στα παράσιτα, κάποια εκ των οποίων είναι φορείς ασθενειών.

ΑΠΟΛΥΜΑΝΣΕΙΣ ΒΛΑΧΟΣ - ΑΡΑΧΝΗ

Οι αράχνες αποτελούν από τα σπουδαιότερα εντομοκτόνα όπλα της φύσης. Κάθε χρόνο εξοντώνουν μεγάλο πλήθος εντόμων, μεταξύ των οποίων αρκετά ενοχλητικά και επικίνδυνα είδη για τον άνθρωπο και τα οικόσιτα ζώα. Είναι εφοδιασμένες με δηλητήριο για να ακινητοποιήσουν ή να θανατώσουν τα έντομα.

Οι αράχνες τσιμπούν επίσης και τους ανθρώπους, αλλά έχει διαπιστωθεί ότι μόνο 40 περίπου από τα 40.000 είδη τους είναι επικίνδυνα για τον άνθρωπο. Από όλα αυτά, τα περισσότερο θανατηφόρα δήγματα ανήκουν στις ομάδες που περιλαμβάνουν την καφέ αράχνη και τη μαύρη χήρα. Η «μαύρη χήρα» έχει ένα μαύρο γυαλιστερό χρώμα, αλλά κάτω από το μικροσκόπιο φαίνονται μικρές τρίχες. Σε όλο τον κόσμο υπάρχουν περίπου 15 διαφορετικά είδη «μαύρης χήρας», ενώ στη νότια Ευρώπη -και στην Κύπρο – εντοπίζονται μόνο 3 από αυτά.

Στην Ευρώπη, ο σκορπιός εμφανίζεται περισσότερο στην Ισπανία, την Ιταλία και τα Βαλκάνια. Ζει μόνος του και δεν αλλάζει τον τόπο που μένει μέχρι να πεθάνει. Την ημέρα κρύβεται κάτω από πέτρες, στις σχισμές των βράχων ακόμα και μέσα στα σπίτια, στις σκοτεινές γωνιές ή κάτω από έπιπλα. Τη νύχτα βγαίνει από την κρύπτη του για την ανεύρεση τροφής. Οι σκορπιοί τρώνε έντομα, αράχνες και άλλα μικρά ζωύφια.

ΑΠΟΛΥΜΑΝΣΕΙΣ ΒΛΑΧΟΣ - ΣΚΟΡΠΙΟΣ

Δεν απομακρύνεται από την κρύπτη του εκτός από την εποχή που πολλαπλασιάζεται, οπότε πρέπει να βρει το ταίρι του. Μετά τη σύζευξη, ο θηλυκός σκορπιός καταβροχθίζει τον αρσενικό και ύστερα από μερικούς μήνες το θηλυκό γεννάει 25 – 30 αβγά. Η μητέρα βοηθά με τις λαβίδες της να βγουν τα μικρά από τα αυγά. Αφού τα καθαρίσει, τα βάζει πάνω στη ράχη της, όπου μένουν περίπου 15 μέρες. Στο διάστημα αυτό η μητέρα μένει συνέχεια στη φωλιά της, χωρίς να τρώει τίποτα.

Το τσίμπημα του σκορπιού που ζει στην Ευρώπη προκαλεί πόνους και ερεθίζει το δέρμα, δεν είναι όμως επικίνδυνο. Οι σκορπιοί που ζουν στις ισημερινές περιοχές είναι πολύ επικίνδυνοι. Το δηλητήριο που έχουν στο αγκάθι στην άκρη της ουράς τους είναι θανατηφόρο, περισσότερο για τα παιδιά, αλλά και για τους ενήλικες.

Σφήκες

ΑΠΟΛΥΜΑΝΣΕΙΣ ΒΛΑΧΟΣ - ΣΦΗΚΑ

H σφήκα είναι έντομο, υμενόπτερο (Hymenoptera), απόκριτο (Apocrita) και κεντροφόρο. Οι σφήκες ανήκουν στο βασίλειο των ζώων, στην τάξη των υμενόπτερων, στην υπεροικογένεια των Vespoidae που χωρίζονται στις οικογένειες :

Vespidae: Ημικοινωνικές σφήκες, η φωλιά τους θυμίζει χαρτόνι και η εκτροφή του γόνου της γίνεται με ζωικές πρωτεΐνες .

Eumenidae : Μοναχικές σφήκες, η φωλιά τους γίνεται από πηλό και η εκτροφή του γόνου γίνεται με ζωικές πρωτεΐνες .

Masaridae : Μοναχικές σφήκες, η φωλιά τους γίνεται από πηλό και η εκτροφή του γόνου γίνεται με φυτικές πρωτεΐνες.

Οι σφήκες έχουν ελάχιστο τρίχωμα και είναι πολύ έντονα χρωματισμένες. Μοιάζουν πάνοπλες συγκριτικά με τις μέλισσες και είναι κυνηγοί άλλων εντόμων, μεταξύ αυτών και των μελισσών. Η σφήκα, σε αντίθεση με την μέλισσα, επιβιώνει μετά από ένα τσίμπημα.

Κάνουν κι αυτές κοινωνίες αλλά κατά πολύ μικρότερες. Οι φωλιές τους μοιάζουν ως προς τα εξάγωνα κελιά αλλά είναι γκρίζες και θυμίζουν χαρτόνι.

Χτίζονται σε απρόβλεπτες θέσεις, ακόμα και εντελώς κατακόρυφα και ανάλογα το είδος των σφηκών διαφέρουν σε σχήμα. Δεν είναι απαραίτητα επιθετικά έντομα, αλλά επειδή οι επαφές τους με τον άνθρωπο είναι πιο συχνές από ο,τι του ανθρώπου με τις μέλισσες (εκτός βέβαια από τους μελισσοκόμους), τα τσιμπήματα είναι και αυτά πιο συχνά.

ΑΠΟΛΥΜΑΝΣΕΙΣ ΒΛΑΧΟΣ - ΣΦΗΚΕΣ

Προβλήματα από σφήκες

Το κέντρισμα της σφήκας ή της μέλισσας είναι σίγουρα μια οδυνηρή εμπειρία για όλους και το ανησυχητικό είναι ότι και μπορεί να απειλήσει ένα ποσοστό της τάξης του 3% του ανθρώπινου πληθυσμού, τα οποία είναι αλλεργικά στα κεντρίσματα.

Το τσίμπημα της σφήκας μπορεί να προκαλέσει διάφορα συμπτώματα τα οποία δεν πρέπει να αγνοηθούν:

  • Εξάνθημα στο δέρμα

  • Καταρροή

  • Οίδημα (πρήξιμο) άκρων, βλεννογόνων αδένων κλπ

  • Ταχυκαρδία

  • Δύσπνοια

  • Τάση για έμετο

  • Πτώση πιέσεως

  • Πόνος στην κοιλιακή χώρα.

Σε περίπτωση που γνωρίζετε ότι είστε αλλεργικός στο τσίμπημα της σφήκας θα πρέπει να έχετε μαζί σας:

  1. Αντισταμινικά (χάπι, σιρόπι ή ένεση).

  2. Χάπια ή ένεση κορτιζόνης.

  3. Συσκευές αυτόματης έκχυσης αδρεναλίνης .

  4. Ένα διεγέρτη β2 βραχείας δράσεως, δηλαδή ένα βρογχοδιασταλτικό για τη δύσπνοια.

Αν δε γνωρίζετε ότι είστε αλλεργικοί και νιώσετε κάποιο από τα συμπτώματα εξηγήστε σε κάποιον κοντινό σας τι σας τσίμπησε και ειδοποιήστε έστω και τηλεφωνικά τον γιατρό σας να σας συμβουλεύσει για το τι αγωγή θα ακολουθήσετε. Σε περιπτώσεις μεγαλύτερης ανάγκης καλέστε ιατρική βοήθεια. Τα συμπτώματα ενδέχεται να έρθουν άμεσα και όχι σταδιακά.

Φίδια

ΑΠΟΛΥΜΑΝΣΕΙΣ ΒΛΑΧΟΣ - ΟΧΙΑ

Το φίδι (αρχ. ελλ. ὄφις) είναι ερπετό. Τρέφεται με μικρά ζώα, πουλιά, αυγά ή έντομα, ενώ άλλα μεγαλύτερα φίδια (όπως ο πύθωνας) τρέφονται με μεγαλύτερα ζώα. Υπάρχουν πολλά είδη φιδιών και λίγα μόνο είναι δηλητηριώδη (ιοβόλα) και επικίνδυνα και για τον άνθρωπο.

Διάκριση ειδών ανάλογα με το δηλητήριο

Γίνεται διάκριση μεταξύ των «πλέον επικίνδυνων» και αυτών που θεωρούνται ότι έχουν το «ισχυρότερο δηλητήριο». Οι δύο αυτές κατηγορίες δεν ταυτίζονται απαραίτητα και είναι απόλυτα διακριτές. Επικίνδυνα φίδια είναι αυτά που προκαλούν τους περισσότερους θανάτους ετησίως. Είναι γνωστό ότι πάνω από 1.000.000 άνθρωποι τον χρόνο σε όλο τον κόσμο πέφτουν θύματα δηγμάτων φιδιών, ιδιαίτερα στην Ασία και στην Αφρική, λιγότερο στην Αμερική και πολύ λιγότερο στην Ευρώπη. Οι 100.000 από τους ανθρώπους αυτούς πεθαίνουν. Στην κορυφή αυτής της κατηγορίας φιγουράρει η οχιά του Ράσελ (Russel’s Viper), που ζει στην Σρι Λάνκα, προκαλώντας χιλιάδες θανάτους ετησίως. Αντίθετα ένα φίδι με εξαιρετικά ισχυρό δηλητήριο δεν είναι απαραίτητο να φιγουράρει στην λίστα των πλέον επικίνδυνων και αυτό γιατί μπορεί να ζει σε περιοχές όπου δεν έρχεται σε επαφή με ανθρώπους.

Η τοξικότητα του δηλητηρίου μετράται με την διεθνώς αποδεκτή μέθοδο LD50 (Lethal Dose 50%). Η μέθοδος αυτή μετρά τον βαθμό τοξικότητας του δηλητηρίου από τον αριθμό θανάτων που θα προκαλέσει σε πληθυσμό ποντικών στους οποίους θα χορηγηθεί το δηλητήριο. Η τοξικότητα μετράται από το πόση ποσότητα δηλητηρίου είναι ικανή να σκοτώσει το 50% του αριθμού των ποντικών, ανά κιλό μάζας σώματος.

Στην κορυφή αυτής της λίστας φιγουράρει μακράν το φίδι της ενδοχώρας της Αυστραλιας inland taipan η ‘Oxyranous microlepidotus Fierce snake) που ζει στην κεντρική έρημο της Queensland (τοξικότητα δηλητηρίου 50 φορές μεγαλύτερη της βασιλικής κόμπρας). Η συνήθης ποσότητα δηλητηρίου που «παρέχει» ένα δάγκωμα αυτού του φιδιού (40-120 mg), είναι ικανή να σκοτώσει 100 ανθρώπους ή 250.000 ποντίκια.

Γενικά η Αυστραλία φιλοξενεί τα 8 από τα 10 περισσότερο ιοβόλα φίδια του πλανήτη (μερικά από αυτά είναι τα Coastal Taipan, Brown snake, Death adder, Tiger snake, Echis carinatus, Boomslang, Hook nosed. Ο κροταλίας (Αμερική) και η βασιλική κόμπρα (Ασία) δεν συμπεριλαμβάνονται στα δέκα πιο επικίνδυνα φίδια.

Ένα φίδι που συναντάται και στις δύο κατηγορίες είναι η Μαύρη μάμπα που ζει στην Αφρική. Βρίσκεται στη δέκατη θέση από την άποψη τοξικότητας του δηλητηρίου της και στην τρίτη από πλευράς επικινδυνότητας.

Οι ιδιάζουσες αισθήσεις των φιδιών

ΑΠΟΛΥΜΑΝΣΕΙΣ ΒΛΑΧΟΣ - ΣΑΙΤΑ

Τα φίδια φέρουν αισθητήρια όργανα που δε συναντώνται ευρέως στο ζωικό βασίλειο. Αρκετά είδη έχουν αναπτύξει τη θερμική όραση, οι αισθητήρες της οποίας εδρεύουν στο μπροστινό μέρος του κεφαλιού του φιδιού πίσω από τα ρουθούνια. Η εικόνα που δίνεται στο φίδι δε μπορεί να έχει τη λεπτομέρεια της όρασης, μπορεί όμως να φανεί εξαιρετικά αποτελεσματική στο σκοτάδι σχηματίζοντας το θερμικό περίγραμμα του στόχου τους ή του πιθανού εχθρού τους.

Τα περισσότερα είδη φιδιών έχουν ασθενή όραση. Μπορούν να διακρίνουν περισσότερο το περίβλημα των απέναντι τους σωμάτων παρά τα χαρακτηριστικά τους. Πέραν αυτών υπάρχουν και φίδια εντελώς τυφλά ενώ άλλα φίδια παρουσιάζουν άριστη όραση, τα περισσότερα όμως απλώς δεν βλέπουν καλά. Η ακοή είναι επίσης μια άλλη αίσθηση στην οποία τα φίδια υστερούν. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι τα φίδια δεν διαθέτουν αυτιά ή άλλα ακουστικά ανοίγματα για να μπορούν να συλλαμβάνουν τους ήχους με αποτέλεσμα να μπορούμε να τα θεωρήσουμε κουφά. Η ασθενής ακοή όμως των φιδιών αντικαθίσταται από ένα είδος συστήματος που φαίνεται να έχουν αναπτύξει στον εγκέφαλο τους και χάρις σε αυτό μπορούν να αισθάνονται (όχι να ακούν, απλώς να καταλαβαίνουν) τους ήχους κοντά τους, αρκεί αυτοί να είναι χαμηλών συχνοτήτων. Η όσφρηση των φιδιών είναι εξαιρετική και αντικαθιστά πρακτικά την ελλειπή τους όραση και ακοή και τα βοηθάει στο να οσφραίνονται και να αντιλαμβάνονται τα θηράματα αλλά και τους θηρευτές τους.

Σε ορισμένα φίδια το σαγόνι τους που αφήνεται να κρέμεται συλλαμβάνει δονήσεις και το δέρμα κάτω από αυτό ίσως παίζει το ρόλο του τυμπάνου για περιορισμένο αριθμό συχνοτήτων. Δε διαθέτει τα οστάρια σφύρα – άκμονας – αναβολέας που δίνουν την ενίσχυση του ήχου στο ανθρώπινο αυτί, όμως η άρθρωση του σαγονιού πιθανό να παίζει κάποιο τέτοιο ρόλο.

Φυσικά το ίδιο τους το σώμα είναι άμεσος δέκτης ακόμα και των ασθενέστερων δονήσεων και ήχων χαμηλής συχνότητας που μεταφέρονται από το έδαφος.

Τα φίδια δεν είναι εύκολο να αγγίζουν πράγματα που βρίσκονται μακριά από το σώμα τους, έχουν όμως την αίσθηση των κοντινών τους αντικειμένων εξ αποστάσεως μέσω μιας ασυνήθιστης αίσθησης που έχουν αναπτύξει. Συρόμενα με την κοιλιά σε ξηρό περιβάλλον παράγουν και διατηρούν, ακόμα και αφού σταματήσουν, στατικό ηλεκτρισμό έως 1000 Volt και μπορούν να τον χρησιμοποιούν με τα αισθητήρια που φαίνεται να διαθέτουν τουλάχιστον στο κεφάλι για να κυνηγούν καθοδηγούμενα από ηλεκτροστατικά ίχνη στο διάβα τους όταν τους λείπουν δεδομένα όσφρησης καθώς και για να ελίσσονται ανάμεσα σε εμπόδια όταν δε μπορούν να δουν. Ο κροταλίας μάλιστα μπορεί και φορτίζεται κινώντας μόνο το κρόταλο στην ουρά του που παράγει έως και 100 Volt τάση και υπάρχουν είδη που το κρόταλό τους δεν κάνει θόρυβο. Η αίσθηση που δίνουν τα φορτία στα φίδια είναι να μπορεί το ζώο να ανιχνεύει την κατεύθυνση και την απόσταση είτε αντικειμένων είτε μικρών φορτισμένων σύννεφων υδρατμών που προέρχονται από προπορευόμενα ζώα αν τα φορτία αυτά βρίσκονται εντός των μερικών εκατοστών βεληνεκούς της που επεκτείνεται με την κίνηση του κεφαλιού. Η ονομασία της ιδιάζουσας αυτής αίσθησης είναι ηλεκτροστατική αίσθηση, προκύπτει από το χρησιμοποιούμενο όρο «electrostatic sense» των παραπομπών και ίσως να μπορούμε να την καταλάβουμε αν την παρομοιάσουμε με το πλησίασμα του ανάποδου της παλάμης του χεριού μας σε μια οθόνη τηλεόρασης καθοδικού σωλήνα.

Τα φίδια λόγω της ευαισθησίας τους στις δονήσεις και της ηλεκτροευαισθησίας τους θεωρούνται χρήσιμα στην πρόγνωση σεισμών.

Π.Δ. 205/2001 – Έγκριση, διάθεση στην αγορά και έλεγχος βιοκτόνων προϊόντων, σε συμμόρφωση προς την οδηγία 98/8/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου

apolymanseis_nomothesia_160A_01

 

Σχόλια

σχόλια

Top